กันไม่ช้าหรือเร็วนางก็จะนึกขึ้นได้เอง นางจะเตือนหรือไม่เตือนก็มีค่าเท่ากันถึงตอนนี้ ฮองเฮารู้สึกถึงความกังวลกลัวขึ้นมาทันที773
นางเกือบลืมไปว่าลืมไปแล้ว！เมื่อกี้คนที่รู้ตัวจริงของนางก็คือหลานเยาเยานับตั้งแต่ยี่สิบปีก่อนที่นางเข้าวัง ไม่เคยมีใครที่จะรู้ตัวจริงของนางเลยแม้แต่ฮ่องเต้ที่ร่วมนอนเตียงเดียวกันกับนางก็ไม่เคยสังเกตเห็นถึงความผิดปรกติของนางมาก่อน！ส่วนจื่อซีที่มีชื่อเสียงโด่งดังทางการรักษาในเมืองหลวง เมื่อกี้ทำการตรวจจับชีพจรของนาง ก็ไม่ได้เกิดความสงสัยอะไรเลยมีแต่หลานเยาเยา……ใช้เวลาเพียงไม่นานก็ค้นพบความลับที่ปิดบังมานานหลายปีของนาง วิชาการรักษาของหลานเยาเยาคงจะสูงส่งหาคนเทียบได้ยากเจ็บใจยิ่งนัก！จะปล่อยหลานเยาเยาไว้ไม่ได้ล่ะฮองเฮาแสยะยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย แต่ก็ไม่อาจรู้ได้ว่านางกำลังคิ้วอะไรอยู่ในปาก ผ่านไปไม่นาน นางมีเลือดไหลออกมาที่มุมปาก“นางกำลังทำอะไร？หรือว่ามันคือ……”ดวงตาของจื่อซีเปลี่ยนเป็นแหลมคมขึ้นมาทันที และรีบเข้าไปป้องหลานเยาเยาไว้ที่ด้านหลังของเขา774
หลานเยาเยายิ้มออกมาเล็กน้อย นํ้าเสียงน่าฟังพูดขึ้นว่า “เจ้าทายถูกแล้ว ในปากของนางซ่อนยาอยู่ซึ่งยาตัวนี้สามารถทำให้กำลังภายในของนางเพิ่มขึ้นได้อย่างรวดเร็ว”แต่ว่า ยาตัวนั้นมีผลสองด้านถ้าฆ่าศัตรูได้หนึ่งพันก็จะมีผลร้ายเข้าตัวเองมาแปดร้อย ทำร้ายผู้อื่นเท่ากับทำร้ายตัวเองในเวลาเดียวกัน“ขอให้พราชายาวางใจ ถึงแม้ต้องแลกด้วย
