เพียงแค่ฝึกสำเร็จ ท่านเซียนก็รีบส่งตัวไปทันทีราวกับเกรงว่าจะเสียเวลา แสดงให้เห็นชัดเจนว่าท่านเซียนโปรดปรานและคาดหวังในตัวมันมากเพียงใด!ไม่ได้การ... พวกเขาจะมัวชักช้าไม่ได้แล้ว จะปล่อยให้เจ้านั่นคว้าโอกาสวาสนาไปครองแต่เพียงผู้เดียวมิได้เด็ดขาด!ทางด้านบรรพชนสำนักเทียนหลิว เมื่อเห็นเหตุการณ์นั้นดวงตาฝ้าฟางก็หรี่ลงเล็กน้อย เขาใช้สองมือยันกายลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะขยับไปแย่งชิงเบาะที่นั่งซึ่งอยู่ใกล้กับแผ่นศิลาจารึกมากขึ้นดูเหมือนเขาจะเชื่อว่าตำแหน่งนั้นคือจุดยุทธศาสตร์ที่ดีกว่า จึงเร่งรีบเข้าสู่สมาธิฝึกฝนพลังเหี่ยวเฉาอีกคำรบ…ภายในห้องควบคุมจางอวิ๋นจ้องมองภาพเหตุการณ์ผ่านม่านพลัง พลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอกปนเหนื่อยหน่ายเกือบไปแล้ว…เขาเพิ่งตระหนักได้ว่าตนเองมองข้ามช่องโหว่สำคัญไปหากเมื่อครู่บรรพชนสำนักเทียนหลิวปากโป้งแพร่งพรายเรื่องราวในด่านทดสอบออกไป แล้วอวี้ชางบังเอิญเข้ามาเห็นอู๋เสี่ยวพั่งยืนหัวโด่อยู่ ความลับเรื่องตัวตนของ ‘ท่านเซียน’ คงได้แตกโพละไม่มีชิ้นดีนับว่าสวรรค์ยังเข้าข้าง ที่ตาเฒ่านั่นมัวแต่ห่วงเรื่องฝึกวิชาจนไม่มีกะจิตกะใจจะคายข้อมูลให้ใครรู้ทว่าดูจากสถานการณ์แล้ว
