ในขณะเดียวกัน สัมผัสอันเย็นเยียบสายหนึ่งก็พุ่งตรงลงมาจับจ้องที่ร่างของเขาวินาทีนั้น จางอวิ๋นขนลุกซู่ไปทั่วสรรพางค์กายความรู้สึกราวกับว่าความลับทุกอย่างที่ซุกซ่อนอยู่ในร่างกายกำลังถูกสายตานั้นมองทะลุปรุโปร่งจนหมดเปลือกเมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่าเบื้องหน้ามีเตียงหยกหลังงามตั้งตระหง่าน บนนั้นมีชายชราสวมชุดกระสอบผู้หนึ่งกำลังนอนตะแคงเอกเขนกด้วยท่วงท่าเกียจคร้านรูปลักษณ์ของเขาเหมือนกับชายชราชุดกระสอบที่ปรากฏกายออกมาจากกิ่งไม้แห้งยามเสียบกุญแจทั้งสามดอกในตำหนักเซียนไม่มีผิดเพี้ยนเพียงแต่คนตรงหน้านี้… หาใช่ภาพมายา แต่เป็นตัวตนที่มีเลือดเนื้อและจิตวิญญาณจริงๆ!“กายาสูงสุด?”ชายชราชุดกระสอบกวาดตามองเขาแวบหนึ่ง คิ้วสีดอกเลาเลิกขึ้นเล็กน้อย “ไม่เลว… ไม่เลวเลยนี่หว่า!”“ท่าน… ท่านคือผู้อาวุโสเซียนขู?”จางอวิ๋นยังไม่แน่ใจนัก จึงลองลอบโคจรเคล็ดวิชาเนตรสวรรค์เพื่อตรวจสอบดู แต่ผลลัพธ์ก็เป็นไปตามคาด…ว่างเปล่า มองไม่เห็นค่าสถานะใดๆ แม้แต่น้อยกลับกัน ชายชราชุดกระสอบกลับจ้องมองสวนกลับมาที่ดวงตาของเขาด้วยความสนใจ “ดวงตาของเจ้า… ดูไม่ธรรมดาเลยนะนั่น!”จางอวิ๋นเสียวสันหลังวาบ รีบเก็บสายตาทันทีชายชราชุดกระสอบเห็นท่าทีน
