ณ โถงชั้นในวูบ—! วูบ—!พลันร่างของบรรพชนสำนักเทียนหลิวถูกแสงสว่างห่อหุ้มและส่งตัวกลับออกมายังโถงชั้นนอก บรรยากาศโดยรอบก็ตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ ผู้คนต่างพากันชะงักค้างด้วยความตื่นตระหนกทว่าบรรพชนสำนักเทียนหลิวหาได้เอ่ยปากอันใดไม่ เขาเพียงกวาดตามองหาเบาะที่ว่าง ทรุดกายลงนั่งขัดสมาธิ และเริ่มโคจรพลังบำเพ็ญเพียรเร่งซึมซับ ‘พลังเหี่ยวเฉา’ อย่างบ้าคลั่งทันทีท่าทีเคร่งเครียดนั้นสร้างความงุนงงสงสัยให้แก่ฝูงชนยิ่งนักแต่ยังไม่ทันที่จะได้ขบคิดสิ่งใด แสงสว่างสีเทาสายหนึ่งก็พลันสว่างวาบขึ้น ดึงดูดสายตาของทุกคนให้หันขวับไปมอง“สำเร็จแล้ว!”อวี้ชางคำรามในลำคอด้วยความตื่นเต้น ใบหน้าฉายแววปิติยินดีอย่างปิดไม่มิด บนฝ่ามือของเขาปรากฏเส้นใยสีเทาหม่นอันเป็นเอกลักษณ์ของพลังเหี่ยวเฉาขึ้นมาอย่างชัดเจนหนึ่งสาย“ฝึกฝนพลังเหี่ยวเฉาสำเร็จ เข้าสู่บททดสอบด่านต่อไป!”สิ้นเสียงประกาศก้องของ ‘ท่านเซียน’ ร่างของอวี้ชางก็เลือนหายไปในพริบตา ถูกส่งตัวเข้าสู่ด่านทดสอบถัดไปทันทีภาพที่เกิดขึ้นเปรียบดั่งน้ำมันราดลงบนกองเพลิง จิตใจของเหล่าผู้ฝึกตนที่เหลือเริ่มร้อนรนดั่งมีไฟสุมทรวงอวี้ชางผู้นั้นได้รับคำประเมินว่ามี ‘ศักยภาพยอดเยี่ยม’
