หนึ่งชั่วโมงผ่านไปหลานเยาเยาไม่สามารถต้านทานสิ่งล่อใจ ได้ตามเย่แจ๋หยิ่งไปที่หลังเขามองเห็นสายนํ้าสายหนึ่งไหลออกมาเสียงนํ้าดังติงตงติงตง เหมือนเสียงเปียโนแว่วมา“นี่ไหลออกมาจากนํ้าพุดอกเหมยเหรอ?” หลานเยาเยาถามด้วยความสงสัยเย่แจ๋หยิ่งตอบ “อืม”ทีหนึ่ง จากนั้นก็เดินขึ้นไปตามเขาในเวลาอันรวดเร็วก็มาถึงนํ้าพุดอกเหมย!รอบๆนํ้าพุดอกเหมยเต็มไปด้วยต้นดอกเหมย ต้นดอกเหมยตรงนี้ถ้าออกดอกทุกต้น มันคงจะเหมือนสวรรค์ในโลกมนุษย์เดินไปถึงข้างนํ้าพุดอกเหมย ถึงแม้แสงพระจันทร์จะสว่างเป็นพิเศษ ส่องแสงเปล่งประกายในนํ้าพุแต่แล้ว!หลานเยาเยาก็เอามุกเย่หมิงออกมา!นํ้าพุใสสะอาดเห็นพื้นดิน ใต้นํ้าพุมีหินห้าสีช่างสวยงาม ฟองนํ้าสีเงินเหมือนไขมุกผุดขึ้นมาเหนือนํ้า ค่อยๆกระเพื่อมขึ้นมา“เย่แจ๋หยิ่ง ตรงนี้ช่างสวยงามจริงๆ!”747
หลานเยาเยามีสถานการณ์อย่างเดียว ถึงจะเรียกชื่อเต็มของเขา นั่นคือช่วงเวลาที่นางอารมณ์ตื่นเต้น ไม่ว่าโกรธหรือดีใจพูดจบ ก็ไม่สนใจว่าเย่แจ๋หยิ่งจะใส่ใจหรือเปล่านางเลยเอามุกเย่หมิงไว้ข้างๆ ใช้มือสองข้างตักนํ้าพุขึ้นมาดื่มโอ้โห!นํ้าพุดอกเหมยนี่รสชาติดีกว่านํ้าพุทั่วไปจริงหลังจากได้ผลลัพธ์นี้แล้ว หลานเยาเยารีบเอาเครื่องปรุงอาหารทั้งหมดออกมาสุดท้ายใช้นํ้าสะอาดล้างและแช่ไว้หลังจากที่ทำเสร็จหมด นางก็อยู่ข้างๆนํ้าพุดอกเหมย ใช้ก้อนหินทำเป็นเตาย่าง จากนั้นก็ไปหาฟืนมาทำการหุงต้มเย่แจ๋หยิ่งยืนอยู่ข้างๆ ดูทุกการเคลื
