ทำให้หลานเยาเยาแอบกัดฟันตั้งนาน แถบสุขภาพลดลงถึงศูนย์แต่พอนึกถึงนํ้าพุดอกเหมยก็รู้สึกกระฉับกระเฉงขึ้นมาทันที นางเข้าไปใกล้เขา ยิ้มหวานๆให้“ท่านอ๋อง คนอื่นว่าข้านั้นมือสั้น กินไม่ทันคนอื่น ท่านก็กินของย่างข้าแล้วท่านก็พาข้าไปดูที่นํ้าพุดอกเหมยหน่อยซิ!” มิเช่นนั้นก็คลายของย่างข้าออกมา และต้องให้มันเหมือนเดิมทุกอย่าง“ได้!”734
เห็นเขาตอบตกลง หลานเยาเยาดีใจจนพูดคำว่าเยสหลายคำตอนนี้!“ตงตงตง……”มีคนมาเคาะประตู“เจ้านาย ถังเฉิงเสี้ยงมาแล้ว!”ที่จริง ถังเฉิงเสี้ยงมาตั้งนานแล้ว แต่ได้ยินองครักษ์ลับบอก ท่านอ๋องกับพระชายาอยู่ในห้อง ยังบอกว่าสีหน้าท่านอ๋องไม่ค่อยดีฉะนั้น เขาก็เลยรออยู่ข้างนอกแต่รอตั้งนานแล้ว ไม่เห็นท่านอ๋องมีท่าทีจะออกมา ก็เลยให้องครักษ์ลับเข้าทูล“อืม!”เสียงที่เฉื่อยชาของเย่แจ๋หยิ่งดังมาจากห้องเห็นเจ้านายตกลงแล้ว องครักษ์ลับรีบผลักประตูเข้าไปพอประตูเปิดออก ก็เห็นมีร่างหนึ่งแวบออกไป เหมือนกับมีธุระด่วนอะไรสายตาขององครักษ์จะเร็วกว่า ทบทวนดูสักพักก็รู้ คนที่รีบวิ่งออกไปคือพระชายาแต่ว่า!ดูสีหน้าเจ้านายอารมณ์ดีขึ้น น่าจะไม่มีอะไรแล้ว735
หลานเยาเยาที่รีบวิ่งออกจากโรงนํ้าชา ในเวลาอันรวดเร็วก็มาถึงจวนอ๋อง พอกลับมาถึงก็รีบไปโรงอาหารคนในครัวที่ทำอาหาร พอเห็นนางต่างรีบทำความเคารพ นางรีบโบกมืออย่างรวดเร็ว“ไม่ต้องไม่ต้อง พวกเจ้าทำงานไปเถอะ ข้าดูของข้า”พรุ่งนี้ก็จะไปนํ้าพุดอกเหมยที่หลังเขา นางต
