ฉินหลิงเจียวไม่คิดอะไร ก็หยิบตั๋วเงินหนึ่งพันออกมาหลายใบ ยื่นให้ทันที“พอหรือยัง?”“อันนี้…… ยังไม่เท่าเศษเสี้ยวหนึ่งที่ท่านอ๋องมอบให้หมอเทวดา นี่เป็นยาที่สามารถทำให้เจ้าสวยงามขึ้น ในโลกนี้หายาก!”หลานเยาเยาใช้คำพูดหว่านล้อม“ให้เจ้าหมดเลย”ฉินหลิงเจียวรีบเอาตั๋วเงินที่ติดตัวมาให้นางหมดเลยแค่ให้นางถืออยู่ในมือมีความสุขสักพักพอได้ยาแล้ว จะต้องสั่งสอนนางให้เข็ดถึงเวลานั้น ตั๋วเงินพวกนี้ก็กลับมาอยู่ในมือของนางเหมือนเดิม?หลานเยาเยาสังเกตฉินหลิงเจียวอย่างระมัดระวัง พบว่าเธอได้หยิบตั๋วเงินทั้งหมดออกมาจริงๆ แล้วหันกลับมามองหลินเฟยหรัน แล้วถาม“เจ้าหล่ะ อยากได้ไหม?”“ข้า……”ให้นางไม่ได้เลยเหรอ? เมื่อกี้นางยังช่วยนางเลย!708
แต่ว่า!คิดแล้วคิด แต่ก็เอาตั๋วเงินที่ติดตัวเอาออกมาจนหมดหลานเยาเยารีบเอาตั๋วเงินของพวกนางทั้งหมด นำมานับด้วยความสุข ทำให้ทั้งสองคนที่ยืนอยู่ตรงข้ามกังวลมากกว่าจะรอนางนับเสร็จ นางก็พูดออกมา ทำให้พวกนางหัวจะระเบิด“ถึงแม้ตั๋วเงินยังขาดไปหน่อย แต่ตรงนี้มียาแค่เม็ดเดียว พวกเจ้าสองคนก็แบ่งกันนะ!“อะไรนะ”ทั้งสองคนพูดออกมาพร้อมกันมียาแค่เม็ดเดียว ถ้าอย่างนั้นพวกนางก็จะต้องแบ่งครึ่งกันครึ่งเม็ดกับเม็ดหนึ่งประสิทธิภาพเหมือนกันหรือเปล่า?พวกนางสงสัยตรงนี้มาก!หลานเยาเยาหยิบยาเม็ดสีดำๆ เม็ดกลมๆไว้ในมือ แล้วรีบอธิบายให้พวกนางทันที“ถึงแม้ประสิทธิภาพครึ่งเม็ด กับประสิทธิภาพหนึ่งเม็ดจะแตกต่างกัน แ
