กัน จากนั้นก็ยิ้มให้กันหลานเยาเยารอจนจะหาวนอนแล้วเห็นพวกนางสองคนซุบซิบอยู่นั่นแหละ ไม่ต้องคิดก็รู้พวกนางกำลังคิดแผนอะไร สงสัยอีกคนจะเป็นตัวร้าย อีกคนจะแกล้งเป็นคนดีแน่นอน!แน่นอน!พวกนางสองคนก็มาหานางอีกครั้งฉินหลิงเจียวไม่พูดสักคำก็ให้สาวใช้ตบตีนาง หลินเฟยหรัน เป็นคนหวังดี เข้ามาห้ามไว้ ยังทำเป็นห้ามฉินหลิงเจียวอย่าวู่วามจากนั้นก็หันหน้ามาคุยกับหลานเยาเยา“เยาเยา เจ้ารีบไป มิเช่นนั้นน้องหลิงเจียวจะให้คนตีเจ้าอีก”หลานเยาเยาพูดไม่ออก!ทำไมแสดงได้แย่ขนาดนี้?705
เมื่อกี้สองคนยังเกลียดนางอยู่เลย ตอนนี้หลินเฟยหรันหันกลับมาช่วยนาง อีกอย่างยังแสดงได้แย่ขนาดนั้น จนนางทนดูไม่ได้อีกอย่าง สาวใช้พวกนั้นได้ล้อมนางไว้ข้างกำแพง จะให้นางหนียังไง?จากนั้นนางเอามือกอดอก พิงอยู่ข้างกำแพง ใบหน้ารู้สึกจนปัญญามองพวกนางหลินเฟยหรันเห็นนางไม่พูดอะไรก็ขมวดคิ้ว แววตาฉายแววความโกรธในเวลาอันรวดเร็วนางก็รีบเก็บอาการโกรธ หันกลับมาพูดด้วยความเป็นห่วง“เยาเยา ดูแล้วเจ้าคงหนีไปไม่ได้แล้ว น้องหลิงเจียวก็คงไม่ยอมปล่อย เมื่อกี้น้องหลิงเจียวพูดกับข้า ถ้าจะไม่ให้เจ้าลำบากใจ ไม่พูดเรื่องที่เจ้ากินของเหม็นๆ เจ้าต้องบอกนางว่า เจ้าไปทำอะไรถึงสวยงามขึ้น?”พวกนางสองคนคิดเรื่องนี้จริงๆแต่นางไม่ใช่เจ้าของร่างเดิม ไม่ยอมก้มหัวง่ายๆ และไม่ขี้ขลาด“เมื่อวานอยู่ที่งานเลี้ยงไทเฮาข้าก็ได้พูดไปแล้ว เป็นหมอเทวดาที่รักษาองค์หญิงจาวหยางทำให้รูปล