วิตข้าใช้ชีวิตเขาปกป้องข้า จากนั้นพวกข้าได้สัญญา675
จะเป็นคู่กันตลอดชีวิตแต่ว่า……ฮึฮึฮึ แต่ว่ามีอยู่วันหนึ่งเขาหายตัวไป ได้ข่าวว่าเขาเป็นคนในเมืองหลวง ดังนั้นข้าจึงเข้าเมืองหลวงเพื่อตามหาเขาเห็นแก่ความรักที่ข้าเสียสละตัวเอง ขออาหารให้ข้ากินหน่อยได้ไหม?”เอ่อ……หลานเยาเยารู้สึกสับสนสิ่งที่นางสับสนไม่ใช่เรื่องอาหารที่จะแบ่งให้นาง แต่สับสนภาพวาดที่ขอทานคนนี้ถืออยู่ในภาพวาดผู้ชายคนนี้หน้าตาอัปลักษณ์ รูปร่างจะเตี้ยกว่าผู้ชายปกติและที่สำคัญคือ ภาพนี้แสดงให้เห็นชัดเจนว่าคือนางเองผู้หญิงที่ปลอมตัวเป็นผู้ชายเพราะฉะนั้น……ขอทานที่อยู่ตรงหน้าคนนี้คือฮัวหยู่อันคนที่นางรู้จักตอนอยู่ในป่า!ไม่น่าแปลกที่รู้สึกคุ้นเคยกับนางเล็กน้อย ที่แท้ก็รู้จักกัน!เมื่อนึกถึงนางพยายามทุกวิถีทางเพื่อแต่งงานกับนาง ก็รู้สึกตัวสั่นขึ้นมาก็เลยเอาเนื้อที่ห่อกลับมาจากร้านเหล้ายื่นให้นาง“เอา ให้เจ้ากิน!”“ขอบพระทัยพราชายา!”676
เห็นฮัวหยู่อันรับอาหารไป หลานเยาเยารีบหันหลังจากไปใครจะไปรู้……ฮัวหยู่อันรีบก้าวเท้าตามมา“พราชายา ข้าดูข้างกายท่านก็ไม่มีใครคอยรับใช้ท่าน ข้ามาเป็นคนรับใช้ท่านดีกว่า!”“ไม่เอา!”ฮัวหยู่อันอยากอยู่ข้างกายนาง จะได้ตามหาผู้หญิงที่ปลอมตัวเป็นผู้ชายคนนั้นนางคงหาที่ตาย ถ้าให้นางอยู่ข้างกายนางดังนั้น!ฮัวหยู่อันดีใจเริ่มเห็นความหวัง เพราะฉะนั้นก็ตามตื้อไม่หยุด“สุภาษิตพูดว่าถึงแม้เขาจะช่วยเหลือเราเล็กน้อยแต่เราก็ต
