ตอนแรกทุกคนไม่ยอมปล่อยด้านหลังยิ่งเล่นก็ยิ่งตื่นเต้น ยิ่งเล่นก็ยิ่งติด ในใจทุกคนก็อยากเห็นคนอื่นทำหน้าน่าเกลียดหรือทำเสียงสัตว์ข้าไป!นี่มันสนุกมากจริงๆ……เร็วสิ ส่งให้อ๋องเย่ อ๋องเย่มีแต่หน้าเย็นชาไม่รู้ว่าเขาทำหน้าบ้าบอจะเป็นยังไง?พวกเขาจะเก็บหัวเราะตลอดทั้งปีเลยไหม?ตอนแรกพวกเขาไม่กล้าหัวเราะออกมาหลังจากนั้นก็ค่อยๆ ตราบใดที่มีคนทำเสียงสัตว์หรือทำหน้าบ้าบอพวกเขาก็จะหัวเราะจนปากฉีกที่พวกเขาหวังที่สุดก็คือตอนที่เสียงเพลงหยุด กระสอบทรายจะไปหยุดอยู่บนโต๊ะของอ๋องเย่แต่ทว่า!ยิ่งพวกเขาหวัง กระสอบทรายก็ยิ่งไม่หยุดอยู่บนโต๊ะของอ๋องเย่มีหลายครั้งที่เกือบจะตรงแล้วแต่สุดท้ายกระสอบทรายก็เฉียดผ่านไปอีกหรือเสียงเพลงก็หยุดก่อนจะไปถึงอาจจะเป็นการเล่นคนที่มีอำนาจไม่เคยเล่นอะไรที่เรียบง่ายผ่อนคลายมาก่อนดังนั้น!666
เกือบจะผ่านไปสามชั่วโมงแล้ว เสียงร้องของหลานเยาเยาก็แหบแห้ง นางเอาเพลงที่มีอยู่ในหัวร้องออกมาแทบหมดแล้วโดยไม่สนว่าจะตรงไม่ตรงจังหวะแต่……พวกเขาดูเหมือนยังไม่มีความสุข……ทันใดนั้น!เย่แจ๋หยิ่งพรวดพราดลุกขึ้น ห้องโถงที่คึกคักก็เงียบลงทันที เสียงตื่นเต้นก้องกังวานก็หยุดลงเย่แจ๋หยิ่งคำนับพระราชินี“ลูกยังมีธุระอยู่ ขอลาไปก่อน”พูดจบก็ไม่รอพระราชินีตอบกลับก็เดินไปยังประตูห้องโถงตอนที่มาถึงตัวหลานเยาเยาก็ลากนางไปเฮ้เฮ้เฮ้!อ๋องเย่ เจ้าจะไปก็ไปสิ! มาลากพราชายาเย่ไปด้วยทำไม?พราชายาเย่ไปแล้วใครจะมาร้องเพลง
