ดังมากแต่ในห้องโถงก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว ทุกคนก็หันมามองด้านนี้ทำให้แววตาของโหลวเย่วหมองลง“นี่……”พอคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสามปีก่อนในงานเลี้ยงวันเกิด โรคของจาวหยางแทบจะทำให้นางสูบเลือดคนอื่นจนหมดอีกทั้งท่าทางที่เปลี่ยนเป็นน่ากลัวอย่างมากพอคิดถึงตรงนี้พระราชินีก็ลังเลขึ้นมาทันที แต่นางพูดออกไปแล้วถ้ากลับคำขึ้นมา นี่จะไม่ได้เป็นการตั้งใจทำให้จาวหยางอึกอักรึเปล่า?646
ในตอนที่อยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกนี้เสียงใสๆก็ดังขึ้น“พระราชินีโปรดวางใจ จื่อซีที่รักษาโรคขององค์หญิงจาวหยางบอกว่าพบสาเหตุของโรคแล้ว ตอนนี้นอกจากอาการร่างกายอ่อนแอขององค์หญิงจาวหยางแล้วก็นับว่าหายดีหมดแล้ว”ตอนนี้จะไม่มีอาการป่วยอีกแล้ว!แต่ถ้าตากแดด นอกจากจะทำร้ายพื้นฐานของร่างกายแล้วก็ยังส่งผลกระทบต่อสมองขององค์หญิงจาวหยางอีกด้วยตราบใดที่ยาพิษถูกกำจัดออกไปหมดแล้ว องค์หญิงจาวหยางก็จะไม่ต่างจากคนทั่วไป!“เช่นนั้นก็ดีมาก”รอยยิ้มแข็งทื่อของพระราชินีก็ค่อยๆผ่อนคลายลงเปลี่ยนเป็นใจดีมีเมตตาอีกครั้ง จากนั้นก็พยักหน้าเงียบๆแต่ทว่า!มีบางคนไม่ชอบเห็นคนดีอกดีใจ ฮองเฮามองหลานเยาเยา ริมฝีปากแดงเปิดเบาแล้วนํ้าเสียงที่เปลี่ยนไปก็ดังขึ้น:“ถึงกระนั้นก็ไม่สามารถวางใจเกินไปถึงอย่างไรร่างกายของพระราชินีก็สำคัญตลอดสามปีนี้ จื่อซีก็647
ไม่ได้รักษาจาวหยางหายดีอีกทั้งยังได้ยินมาว่าอาการป่วยของจาวหยางก็ทรุดลงตลอดจะมาหายดีในคืนเดียวได้
