ายังไงก็ว่าเช่นนั้น ตาเฒ่าเย่นของพวกเราฉลาดที่สุด”แบบนี้ก็ได้แล้วใช่ไหม?ถ้ายังไม่ตอบอีก หัวของนางคงจะใกล้ระเบิด“นังหนู ทำไมเจ้าตอบไวเช่นนี้! ข้ายังสามารถถามเจ้าไปได้อีกสามวันสามคืนที่แท้เจ้าก็ปิดความคิดจริงๆของเจ้าไว้ไม่ไหวจนต้องรีบบอกข้า”615
“……”มีเต้าหู้ไหม?นางอยากจะชนกำแพงตายแต่เรื่องนี้ยังไม่ทันจบ ตาเฒ่าเย่นก็ลากหลานเยาเยามาทั้งดีใจทั้งเศร้ามาไว้ตรงหน้าเย่แจ๋หยิ่ง หลังจากที่มองเย่แจ๋หยิ่งอย่างดุๆก็บังคับเย่แจ๋หยิ่งยกแขนขึ้นแล้วเอามือของหลานเยาเยาวางไว้บนมือเขาจากนั้นก็ให้พวกเขาจับกันไว้แน่นช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่หลานเยาเยาอับอายมากที่สุดในทั้งโลกก่อนและปัจจุบัน!การฝืนทำอะไรผลมันจะไม่ดีนะอีกอย่างอับอายจะตายนางไม่ได้เงยหน้าแล้วก็ไม่กล้ามองสีหน้าของเย่แจ๋หยิ่งด้วย รู้สึกถึงแค่เพียงมือของเขาที่บีบนางไว้แน่น มือของเขาแข็งแกร่งและยังอบอุ่นคำพูดน่าแปลกใจของตาเฒ่าเย่นดังมาจากข้างหู“วันนี้ข้ายกนังหนูให้เจ้าถ้าเจ้ากล้าทำร้ายจิตใจนาง ข้าจะมาเอานางกลับไปแน่นอน แล้วให้นางหาสามีใหม่หาคนที่เหมาะสมกับนาง!”พูดจบ!ตาเฒ่าเย่นก็เดินไปที่ศูนย์กลางห้องหินอย่างรวดเร็วแล้วกดปุ่มเปิดปิดไว้เห็นแบบนี้หลานเยาเยาก็รีบแกะมือของเย่แจ๋หยิ่งแต่ยังแกะไม่ออกเลยก็อดไม่ได้ที่จะมองตาเฒ่าเย่นแล้วถามว่า:616
“ตาเฒ่าเย่น ท่านจะไปไหน?”เมื่อได้ยินเสียงนางตาเฒ่าเย่นก็หันกลับมายิ้มให้นาง“ของลํ้าค่าที่ถูกฝังไว้ในราชวงศ์ก่อนถู
