นางโมโหตายรึไง?อะไรที่เป็นสีขาว สีแดง สีเหลือง สีฟ้าก็ถูกเขาพูดเป็นสีดำหมด!วิธีที่ดีที่สุดตอนนี้ก็คือให้เขาหุบปากซะ!แต่ตาเฒ่าเย่นไม่ยอม เอามือหลานเยาเยาออกและพูดอย่างเฉียบขาดว่า:“เจ้าไม่ได้บอกหรือว่าเขาตายไม่ได้ถ้าเขาตายเจ้าก็จะมีชีวิตอยู่ต่อไม่ได้?”“ไม่ได้พูด!”นางรีบปฏิเสธ610
สองมือถูขมับ เดินเข้าไปในห้องหินอย่างหมดอาลัยตายอยากเมื่อตาเฒ่าเย่นได้ฟังดังนั้น นั่นมันไม่ใช่ ก็รีบตามหลังไปแล้วพูดเถียงว่า:“นี่ นังหนูโกหก เห็นชัดๆว่าเมื่อก่อนเคยพูดตอนนี้ยังกล้าปฏิเสธคิดว่าข้าหูหนวก ความจำไม่ดีรึไง?จะบอกเจ้านะ ข้าหน่ะจำได้ทุกคำ เจ้ายังบอกว่าชะตาเจ้ากับเขาผูกกันไว้แล้วแยกก็แยกไม่ได้!”“ข้าหลอกท่าน!”แม่เจ้า!อะไรที่เรียกว่าแยกก็แยกไม่ได้!ตาแก่นี่ ท่านอย่ามาเติมคำมั่วซั่วได้ไหมเนี่ย? ผลที่ตามมามันร้ายแรงเข้าใจไหม?ตอนนี้นางไม่ได้หมดอาลัยตายอยากแล้วแต่กำลังหาช่องว่างแต่ทว่า!ตาเฒ่าเย่นก็ไม่ได้จะหยุดถามแต่ไล่ต้อนมาอยู่ตรงหน้านางแล้วถามนางด้วยสีหน้าจริงจังว่า:“เจ้าไม่ได้ชอบเขาจริงเหรอ?”“ไม่ได้ชอบ!”“งั้นตอนนี้ข้าฆ่าเขาเจ้าก็จะไม่มาขวาง?”611
“ไม่ขวาง!”นางจะกล้าขวางที่ไหนถ้าขวางก็เท่ากับนางแก้ตัวไม่ขึ้นแล้วอีกอย่าง เย่แจ๋หยิ่งมีทักษะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งมีกำลังภายในมั่นคง แม้ตาเฒ่าเย่นจะเก่งแค่ไหนความต่างของพวกเขาก็คงไม่เยอะมากหรอก!ใครจะรู้หล่ะ!สิ้นเสียงนาง ท่าทางของตาเฒ่าเย่นก็เปลี่ยนไปพยักหน้าอย่างพอ
