นั้นต่อเป็นเวลานาน หลานเยาเยายกค้างขึ้น ทันใดนั้นก็พูดขึ้นอ่างประหลาดใจ:541
“เย่แจ๋หยิ่ง เจ้าเคยคิดที่จะเชื่อมโยงแผนผังของแต่ละเดือนเข้าด้วยกันหรือเปล่า?”“ไม่สามารถเชื่อมโยงได้!”ไม่รู้ว่าเขาเคยใช้วิธีมามากขนาดไหน แต่แผนผังเหล่านี้ไม่สามารถเชื่อมต่อกันได้ ไม่มีร่องรอยเลยแต่เขารู้ว่ามันต้องมีความสัมพันธ์กัน เพียงแค่เขายังไม่พบเท่านั้นเอง!“ก็ถูก! ถ้ามันง่ายขนาดคงดี”ด้วยปัญญาที่สูงมากของเย่แจ๋หยิ่ง 13ปีผ่านมาก็ยังไม่มีเบาะแส สามารถทำได้เพียงบันทึกตามการเปลี่ยนแปลงของภาพรอยแยกปีแล้วปีเล่าโอ๊ยแม่เจ้า ปวดหัว!เรื่องที่ต้องใช้สองคิด มักทำให้คนเป็นประสาทหลานเยาเยานำภาพโยนขึ้นไปบนท้องฟ้าโดยตรงอย่างง่ายดาย กระดาษ150กว่าแผ่นนั้นกระจายไปทั่วทิศในอากาศ จากนั้นมันก็ร่วงลงบนพื้นอย่างยุ่งเหยิง“พราชายา นี่ท่านทำอะไร นี่คือความตั้งใจของเจ้านายตลอด13ปีท่าผ่านมาถ้าเสียหายสิ่งที่ทำมาก็สูญเปล่าเลยไม่ใช่หรือ?”จื่อซีตกใจกับพฤติกรรมที่ไม่คาดคิดของหลานเยาเยาจึงรีบห้ามปราม แต่ก็ไม่ทันเสียแล้วและจื่อเฟิงที่อยู่ด้านข้างได้ดึงดาบออกมาครึ่งหนึ่งแล้ว!การแสดงออกของเย่แจ๋หยิ่งยังคงเหมือนเดิม ถามเพียงเบาๆ :542
“ทำไมทำเช่นนี้?”หรือนางจะเป็นไส้ศึกของผู้อื่นจริงๆ?“ที่สมองเต็มไปด้วยความสับสนก็เป็นเพราะแผนผังเหล่านี้ ทำสมองให้ว่างเปล่าจะดีกว่า ให้คิดถึงความตั้งใจของผู้ที่ฝังทรัพย์สมบัติจะว่าไปกระดาษภาพวาดเหล่านี้ก็ยังไม่ถู
