ู้ดีว่าเย่แจ๋หยิ่งไม่มีทางตอบคำถามของนางแน่นอน สายตาของนางจ้องไปที่จื่อซีเจ้าเด็กบ้านี่ชื่มชมวิชาแพทย์ของนางอยู่ ยังแอบมาเรียนกับนางบ่อย ๆ คิดว่าเขาน่าจะยอมตอบคำถามของนางจริงไหม?ใครจะคิด ……จื่อซีเอาแต่ใช้เสียมตักดินมากลบนาง ไม่แม้แต่จะมองมาที่นางเลยแย่แล้วแย่แล้ว แย่แล้ว แย่แล้ว“เย่แจ๋หยิ่ง เจ้ามันคนใจแคบ ยังไงข้าก็ถือเป็นผู้มีพระคุณของเจ้านะ เจ้ากลับคิดจะฝังข้าแบบนี้น่ะเหรอ”เจ้าบ้าเอ้ย เจ้าสารเลว ไอ้คนนิสัยไม่ดี ตํ่าช้า หน้าไม่อาย ……500
ยังมีคำไหนอีกนะ? นางจะต้องด่าคำให้สาแก่ใจไปเลยจื่อซีกับจื่อเฟิงมองหน้ากันจื่อซี : ร้ายกาจมาก ด่านายท่านได้ขนาดนี้ มิน่าถึงได้ตายเป็นหมูตกถังนํ้าร้อนจื่อเฟิง : ข้าควรจะเอากระบี่แทงไปเลยดีไหม?
501