หยั่งเชิงให้แน่ใจว่าเขาคิดจะทำอะไรกันแน่ก่อนใครจะคิด ……กลับมีคนผลักนางจากด้านหลัง จนนางตกลงไปในหลุม498
หลังจากหลานเยาเยายืนขึ้นมาได้ก็หันหน้ากลับมา เห็นเย่แจ๋หยิ่งกำลังจ้องมาที่นาง ริมฝีปากของเขาเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม“เจ้าผลักข้าทำไม?”บ้าไปแล้วหรือไง อย่าบอกนะว่าคิดจะฝังนางทั้งเป็น?แต่ว่าในความเป็นจริงมันก็เหมือนจะเป็นอย่างนั้น เขาเห็นเย่แจ๋หยิ่งเหมือนจะขยับเล็กน้อย จื่อเฟิงกับจื่อซีหยิบเสียมออกมาขุดดินอ่อนด้านข้าง แล้วสาดใส่ตัวนางบ้าเอ้ยนี่คิดจะฝั่งนางทั้งเป็นจริง ๆ เหรอ?ในตอนนี้หลานเยาเยาจะอยู่เฉยได้ยังไง นางเอามือกอดเอว ใบหน้าของนางโกรธมาก“ท่านอ๋อง สมองของท่านมีเนื้องอกหรือยังไง? ท่านพาข้ามาไกลขนาดนี้เพื่อฝังข้าเหรอ?”เขาล้อเล่นใช่ไหม !?จะต้องล้อเล่นแน่ ๆจากนั้น เย่แจ๋หยิ่งตอบกลับนางด้วยความพูดที่ว่า “เสียงเจี๊ยวจ๊าวจริง”หลังจากนั้นเขาก็ยิ้มแบบคนจะดูดเลือด เขาหันไปสั่งจื่อเฟิงว่า “จับนางมัดไว้แล้วปล่อยให้นอนลง”“ขอรับ นายท่าน”499
จื่อเฟิงโยนเสียมไปข้าง ๆ แล้วยกมือคำนับหลานเยาเยายังไม่เชื่อว่านี่มันจะเป็นเรื่องจริง จื่อเฟิงเดินไปสกัดชีพจรของนางอย่างง่ายดาย แม้แต่สายตาก็ไม่กระพริบ จากนั้นก็จับนางนอนอยู่ที่หลุม“ข้า …… ไม่ใช่สิ เจ้าเอาจริงเหรอเนี้ย?”หลานเยาเยาที่อยู่ในสภาพอึ้งอยู่ ในหัวตอนนี้โล่งไปหมดเย่แจ๋หยิ่งเจ้าทึ่มบ้าไปแล้วหรือไงเนี้ย?สายตาของเย่แจ๋หยิ่งเย็นชาตั้งแต่ต้นจนจบนางร
