ม่รู้ว่าเขาจะไปไหน?แต่ว่าการออกนอกจวนสำหรับนางแล้วมันก็คือการมีของกิน มีเย่แจ๋หยิ่งเศรษฐีใหญ่อยู่ด้วย นางจะซื้อขนมหรือว่าของกินอะไร คงไม่จำเป็นต้องให้นางออกหรอกมั้ง?นางเลยเตรียมตัวไม่มาก จากนั้นก็รีบไปรอเขาที่หน้าห้องหนังสือไม่นานก็เห็นเย่แจ๋หยิ่งเดินออกมา เดิมคิดว่าเขาคงจะออกจากจวนทันที คิดไม่ถึงเลยว่า เขากลับพูดว่า“ข้าอยากเปลี่ยนชุดใหม่”“อ๋อ”490
ไปก็ไปสิจะให้นางไปถอดเสื้อให้เขาหรือยังไง?จากนั้น เย่แจ๋หยิ่งเดินออกไปไม่กี่ก้าว ก็พบว่านางไม่ได้ตามมาด้วย เลยหันไปจ้องหน้านาง“หรือว่าเจ้าไม่เข้าใจความหมายของคำว่าสาวใช้ประจำตัว?”“เข้าใจ ข้าเข้าใจ สาวใช้ประจำตัวก็คือสาวใช้ที่คอยรับใช้ท่านอ๋องไม่ห่างกายอีกทั้งจะต้องไปไหนมาไหนด้วยตลอดเวลา”เขาเป็นเด็กสามขวบหรือยังไง คิดว่าเขาไม่รู้เหรอ?“ …… ”หลานเยาเยาตั้งใจแน่นอนสุดท้ายท่ามกลางสายตาที่อันตรายของเย่แจ๋หยิ่ง หลานเยาเยาก็ยอมเดินตามเขาไปที่ห้องนอนของเขาถึงแม้จะเป็นสาวใช้ประจำตัวเขา แต่เย่แจ๋หยิ่งก็ไม่เคยให้นางเข้าไปยังห้องนอนของเขา ดังนั้นทุกครั้งนางจะยืนรออยู่หน้าห้องนอนเสมอ นางหยุดเดินแล้วยืนรออย่างเงียบ ๆแต่ว่าครั้งนี้ไม่เหมือนเดิมเห็นนางหยุดเดิน เย่แจ๋หยิ่งเองก็หยุดเดินเช่นกัน หลังจากนั้นก็มองไปที่นางสายตาเหมือนไม่ค่อยเข้าใจมันทำให้หลานเยาเยางงมาก491
“ท่านอ๋องเย่ ท่านรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าหรอก”หลานเยาเยายิ้มหวาน แล้วเร่งให้เขารีบไปขนมของหวานด
