เย่แจ๋หยิ่งได้รับผลกระทบจากระเบิดมือทำให้มึนงง แต่หลานเยาเยาสู้กับเขาก็ยังกินแรงมากอยู่ดีทั้งสองสู้กันอยู่ประมาณสิบรอบ แต่นางก็ยังเป็นรองอยู่ดีทันใดนั้นเอง“แกรก ……”ไม่รู้ว่าทำไมขาถึงได้พลิก ทำให้รู้สึกเจ็บปวด เดิมหลานเยาเยาที่คิดอยากจะจู่โจม แต่เผลอนิดเดียว เขาก็ลื่นล้มสไลด์ไปด้านข้าง เกือบจะล้มขึ้นมาแต่ว่า ยังดีที่นางหลบการจู่โจมของเย่แจ๋หยิ่งได้ เย่แจ๋หยิ่งที่สูญเสียการมองเห็นไปจู่ ๆ ก็สะดุดล้มเมื่อเห็นดังนั้นหลานเยาเยารู้สึกดีใจมากโอกาสที่ดี นางรีบหลบไปจากนั้นก็พุ่งเข้าใส่ตัวเขา ทั้งสองคนตีกันบนพื้นต่อดวงตาของเย่แจ๋หยิ่งค่อย ๆ มองเห็นมากขึ้น ส่วนหูก็เริ่มได้ยินเสียงการต่อสู้ของพวกเขาแล้ว ……ภายในห้อง บนกำแพง แสงเทียนสีแดงวิบวับไปมา ทำให้ตัวอักษรมงคลมันเห็นเด่นชัดมากขึ้นทันใดนั้นเอง472
“ตุบตับ” เสียงดังขึ้นทำให้พวกเขาทั้งคู่ที่กำลังสู้กันอยู่นั้นหยุดลง แล้วหันมองไปที่ประตูจื่อซียืนนิ่งราวกับก้อนหิน กระบี่ของเขาไม่รู้ว่ามันตกลงไปบนพื้นตั้งแต่ตอนไหนพวกเขาได้ยินเสียงดัง เลยรีบมาที่ห้องหอ คิดไม่ถึงว่าจะได้เห็นภาพแบบนี้เจ้านายของเขากำลังต่อสู้อยู่กับพราชายา อีกทั้งยังอยู่ในห้องหอด้วย?ลมวูบหนึ่งพัดมายังทำให้ตกใจได้เลยตอนนี้เขาสับสนมาก ว่าเขาควรจะลงมือหรือเปล่า?พราชายาคร่อมอยู่บนตัวเจ้านายของเขาแล้วก็ทุบตีอย่างหนัก แล้วทำไมเจ้านายของเขาถึงไม่ใช้กำลังภายในในการตอบโต้?หรือว่าเจ้านายเขาจะถู
