ยาเยามองเข้าใจทุกอย่างเดิมทีที่เขาไม่ไปไหนก็เพราะอยากจะจับตาดูนางเอาไว้ แต่ว่ามันจำเป็นจริง ๆเหรอ?นางก็แค่อยากได้ทรัพย์สินของเขา ยึดจนเขา แล้วไล่เขาออกไปเท่านั้นเองนางไม่ได้คิดไม่ดีอะไรสักหน่อย“ข้าก็แค่อยากตรวจสอบอะไรระยะหนึ่ง แล้วค่อยจัดการคนที่คิดไม่ซื่อพวกนั้นทีเดียว คิดไม่ถึงเลยว่าพราชายากลับให้แผนการที่ดีกับข้าขนาดนี้ ข้าจะไม่ใช่ก็ไม่ได้เลย”466
สายตาของเย่แจ๋หยิ่งจ้องไปที่ผู้หญิงที่คิดไม่ซื่อตรงหน้าคนนี้ จากนั้นก็ยิ้มมุมปากไอ้บ้าเอ้ยนี่มันขุดหลุมฝังตัวเองชัด ๆ ?สิบแปดวิธีการของกรมอาญาก็ช่างมันเถอะ นางบอบบาง ใบหน้าสวยงาม หากทำร้ายจนนางเสียโฉมนางคงไม่มีหน้าไปเจอใครได้อีกแน่นางรีบพูดว่า“ท่านอ๋อง พูดแบบนี้ก็ไม่ถูก ข้าเป็นผู้หญิงจะไปรู้เรื่องอะไร? ท่านอ๋องทรงฉลาดกว่าตั้งเยอะ ส่วนคนที่คิดไม่ซื่อก็ควรจะตรวจสอบให้แน่ชัดก่อน จะได้ไม่เป็นการใส่ร้ายคนดี ท่านว่าจริงไหม?”นางพูดจบก็รีบเบี่ยงประเด็นทันที แล้วก็รีบพูดต่อเลยว่า“ท่านอ๋อง ท่านจะล้างเท้าก่อนไหม? คืนนี้อากาศเย็นนะต้องห่มผ้าหนา ๆ อย่าให้โดนลม ข้าทำให้ผ้าห่มของท่านอุ่นให้ดีไหม?”พูดจบ ตัวของหลานเยาเยาก็แทบจะอ้วกกับคำพูดตัวเองดูจากสายตาของเย่แจ๋หยิ่ง หลานเยาเยาในใจก็มีแต่คำว่า mmp ไม่รู้ว่าควรจะพูดออกมาดีไหม?ถึงแม้นางจะรู้ว่าเย่แจ๋หยิ่งคงไม่คิดจริงจังกับคำพูดของนาง แต่นางกลับคิดไม่ถึงว่า เขาจะพูดขึ้นมาว่า“เจ้าไปนอนข้างนอก”467
คำพูดที่
