เป็นคำสั่ง ทำให้หลานเยาเยานั้นโมโหมากหากเขาสั่งให้นางนอนพื้น นางยังพอจะคิด แต่เขาสั่งให้นางไปนอนข้างนอก?ไอ้บ้าเอ้ยรังแกกันมากไปแล้วนะ“ลานซวนซีข้าใช้เงินซื้อไว้หมดแล้ว คนที่ควรไปนอนข้างนอกคือท่านมากกว่า” นางพยายามโน้มน้าวใจ“ตั๋วเงินคืนไปแล้ว”เอ่อเหมือนจะได้คืนมาจากโม่เหลียงเฉินแล้ว“ลานซวนซีเป็นห้องพักของพราชายาอ๋องเย่ ท่านนอนอยู่ที่นี่มันทำร้ายชื่อเสียงของข้านะ”เราตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือไง?ภายในสามปี จะต้องรักษาความชื่อเสียงความบริสุทธิ์ของนาง ปกป้องชีวิตนาง ให้นางมีกินมีใช้ตลอดถ้าเป็นแบบนี้ มันเหมือนกำลังทำลายชื่อเสียงความบริสุทธิ์ของนาง“ข้าไม่ได้แตะต้องเจ้าสักหน่อย อีกทั้งความบริสุทธิ์มันสำคัญกว่าที่ข้าจะกำจัดคนคิดไม่ซื่ออย่างนั้นเหรอ?” นํ้าเสียงของเขายังคงเย็นชาเมื่อพูดแบบนี้ออกมา468
หน้าของหลานเยาเยา นิ่งลงทันที นางกำหมัดแน่น แล้วพูดด้วยนํ้าเสียงเย็นชาว่า“แล้วความบริสุทธิ์ของข้าไม่สำคัญหรือยังไง?”เขาลองพูดอีกคำดูนะ? นางรับรองจะฟาดให้เขาฟันหลุดหมดปากเลย“ไม่สำคัญ”ไอ้บ้าเอ้ย จะมากไปแล้วนะได้ วันนี้ถือว่าแหย่นางเข้าให้แล้ว เพราะตอนนี้นางโกรธจนไม่อาจระบายออกมาเย่แจ๋หยิ่งเป็นอ๋องเทพสงครามที่เลือดเย็นเป็นนิสัย คนอื่นเคารพเขา กลัวเขาแต่นางโกรธจริง ๆ แล้ว ยมบาลก็ต้องหลีกทางให้นาง อย่างมากก็แค่ตายแล้วไปเกิดใหม่ใครจะไปกลัวกัน“ไม่สำคัญจริง ๆ เหรอ?” นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่นางจะทน“สำหรับข้าแล้
