นจะถูกทำลายย่อยยับ และจะตายอย่างน่าอดสู419
“เหอะ！”เย่แจ๋หยิ่งหัวเราะเยาะ กลับไม่สนใจหลานเฉินมู๋ที่คุกเข่าลงบนพื้น แต่กลับมองไปยังหลานเยาเยา เอ่ยขึ้นด้วยนํ้าเสียงเย็นเยียบ“นี่มันเรื่องอะไรกัน？”หลานเยาเยาค่อยๆ เงยหน้าจนเกือบจะสบสายตากับเขา พลันข้างกายมีเงาสายหนึ่งสวมชุดแต่งงานกำลังผละไป ผ่านไปชั่วครู่หนึ่ง เงาสายสีแดงนั้นก็ “ฟุ้บ”ทรุดลงกับพื้น“ข้าน้อยขอคำนับท่านอ๋องเย่ ข้าน้อยรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น？ขอร้องท่านอ๋องโปรดให้ความยุติธรรมแก่นายหญิงข้าด้วย！ฮือๆๆ…”นางที่สวมชุดแต่งงานก็คือหลานชิวหยุน เมื่อครู่ที่หลานเยาเยากรีดหน้านิ่งซื่อนางตกใจกลัวยิ่งนัก ร่างของนางสั่นเทิ้มไปทั้งตัวนางไม่กล้าก้าวออกจากฉากกั้นแม้เพียงก้าวเดียว ด้วยเพราะนางกลัวถูกหลานเยาเยากรีดหน้านางเข้าจนเมื่อหลานเฉินมู๋เดินเข้ามา นางจึงวางใจออกมาได้ ในตอนแรกอยากจะออกมาวอนขาให้หลานเฉินมู๋ฆ่าหลานเยาเยาซะ กลับพบท่านเทพบุตรอ๋องเย่เดินเข้ามาก่อนในตอนแรกถูกรูปโฉมอันงามสง่าของเขาตราตรึงไว้ นางไม่เคยพบเห็นชายรูปงามถึงเพียงนี้ ดังราวกับสิ่งใดก็ตามหากอยู่ต่อหน้าเขาแล้วกลับดูราวกับไร้สีสันไปในทันที420
เมื่อนางเรียกสติกลับมาได้อีกครั้ง จึงรีบพุ่งตรงไปยังเบื้องหน้าอ๋องเย่ทันทีร้องขอโอกาสพูดความจริงเพียงเพื่อให้ท่านอ๋องเย่ได้ยลโฉมของนาง ให้เขาชอบพอนาง ทิ้งหลานเยาเยาไปเสียใครเล่าจะรู้…“ไสหัวออกไป！”คำพูดเย็นชาเพียงคำเดียว ก็ทำให้ใจอันเบิกบานขอ
