นั้น สาวใช้นางนั้นตั้งใจใช้ปลายแหลมของปิ่นปักลงบนศีรษะ โดยไม่คิดเลยว่าจะปักโดนหนังศีรษะนางหรือไม่คิ้วของหลานเยาเยาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย！เมื่อมองไปยังสาวใช้ที่แต่งผมให้นางอยู่นั้น ท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาว ราวกับคิดว่านางไม่กล้าลงมือทำอะไรใครจะรู้…หลานเยาเยารีบคว้าปิ่นตั๋วเงินที่อยู่ข้างกาย ปักลงทางด้านหลังสุดแรง บังเอิญปักลงตรงต้นขาของสาวใช้ที่ทำผมให้นางพอดี“อ้ากก…”เสียงร้อยอันเจ็บปวดดังขึ้น สาวใช้ที่ถูกปิ่นปักก็ทรุดลงบนพื้นทันที กอดขาที่เลือดไหลอยู่อย่างเจ็บปวดคนอื่นๆ ในห้องต่างหยุดสิ่งที่ทำอยู่ แต่ละคนต่างมองมายังพวกนาง เมื่อเห็นว่าคนเจ็บคือสาวใช้ สีหน้าท่าทางพวกนางต่างเปลี่ยนไปตามๆ กันมองเห็นแววคล้ายจะหัวเราะแต่นิ่งงันของหลานเยาเยา และมองไปยังปิ่นตั๋วเงินที่มีรอยเลือดสดในมือนาง แต่ละคนต่างขนลุกขนพองด้วยความหวาดกลัว“หลานเยาเยา เจ้ากล้าทำร้ายข้า？”สาวใช้ที่บาดเจ็บขบเขี้ยวเคี้ยวฟันถามขึ้น ราวกับหลานเยาเยาใช้ปิ่นปักนางเนื่องเพราะนางทำโทษผิดมหันต์404
“ช่วยไม้ได้ หนังศีรษะข้าไม่พอใจเสียแล้ว”ปกติแล้วนางไม่ใช่คนที่จะหาเรื่องคนอื่นก่อน แต่ก็ช่วยไม่ได้！ในเมื่อมักจะมีคนทำอะไรให้นางไม่ประทับใจ นางก็เพียงแค่ดีมาดีกลับ ร้ายมาก็ร้ายกลับเพียงเท่านั้น“เจ้า…”สาวใช้นางนั้นยังอยากจะพูดอะไรไม่น่าฟังออกมาอีก กลับถูกแม่นมผู้โชกโชนที่ยืนอยู่ข้างๆ ดึงนางไว้ ราวกับจะให้นางหยุดพูดแล้วก็พูดขึ้นกับหลานเยาเยาด้
