ี่มีที่มาไม่ชัดเจนตีโดนที่หัวนาง หลานเยาเยามองของที่ตกในพื้น ที่แท้ก็เป็นกระดูกไก่ นางเงยหัวมองขึ้นไปบนหลังคาทันทีมองผ่านแผ่นกระเบื้องหลังคาที่ผุพัง มองเห็นไอ้แก่เย่นนั่งอยู่บนหลังคา กำลังกินน่องไก่อย่างเอร็ดอร่อย ท่าทางอิ่มเอม คำพูดของนางไม่ได้ผ่านเข้าหูเลย“เว่ย เจ้าลงมาเร็วเข้า ข้าซื้อของมามากมาย ช่วยย้ายหน่อย”“นังเด็กบ้า ไม่เห็นหรือไงข้ากำลังยุ่งอยู่”อะไรนะนั่งแคะน่องไก่อยู่ตรงนั้นแล้วยังไม่แบ่งนางด้วย นี่เรียกว่ายุ่งหรือ?หลานเยาเยาไม่พูดจาให้มากความเดินออกไปข้างนอก หาก้อนหินจากข้างนอกสองสามก้อน โยนตรงไปที่ไอ้แก่เย่นที่กำลังแคะกระดูกไก่อย่างเมามั่น“โอ๊ย หัวข้า”“นังเด็กบ้า ข้าน่ะปู่ของเจ้านะ เจ้าก้มกราบคำนับแล้วนะ คิดจะฆ่าปู่งั้นหรือ?”
370
