้นเพื่อพิสูจน์ความแข็งแกร่งของตน เพื่อที่จะได้ถูกเลือก และออกจากตลาดมืด360
หลานเยาเยาแม้จะมีความเห็นใจ แต่นางรู้ดีว่า คนที่ตกอยู่ในสภาพนี้ใช่ว่าทุกคนจะเป็นคนบริสุทธิ์จริงเดินผ่านจุดค้ามนุษย์ มาถึงจุดที่ขายสัตว์สถานที่ตรงนี้ยิ่งโกลาหลวุ่นวายกว่าตรงจุดค้ามนุษย์ และมีกลิ่นเหม็นมากหลานเยาเยามาถึงแผงขายของเจ้าหนึ่งที่เจ้าของร้านดูเหมือนเป็นมิตร และได้วางเหรียญเงินหนึ่งตำลึงบนแผงขายของ“ปกติถิงเมี่ยนนานแค่ไหนถึงจะมาที่ตลาดมืด?”ดูจากการแลกเปลี่ยนเมื่อครั้งก่อน ยาพิษเหล่านั้นที่ถิงเมี่ยนเอามา ต้องซื้อจากตลาดมืดอย่างแน่นอน อีกอย่างเขาซื้อมาเยอะขนาดนั้น จะต้องสนิทกับคนในตลาดมืดมากๆแน่และแผงขายของตรงหน้านาง วางกรงไว้หลายอัน ข้างในขังแต่งูที่ไม่มีพิษดังนั้นเจ้าของแผงขายของคนนี้จะต้องรู้จักถิงเมี่ยนอย่างแน่นอนใครจะไปคิด…“แม่นาง เจ้าต้องถามอีกหนึ่งคำถาม”เจ้าของแผงขายของที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ มือทั้งสองสอดเข้าไปในชายเสื้อ เอียงคอมองมาที่นาง ท่าทางประมาณว่าหากเจ้าไม่ถามอีกหนึ่งคำถาม ข้าจะไม่ตอบคำถามเจ้า“ทำไมล่ะ?”361
หลานเยาเยาถามอย่างไม่เข้าใจ“ข้าว่าแม่นาง เจ้ามาที่ตลาดมืดครั้งแรกหรือ? เหรียญเงินหนึ่งตำลึงสามารถถามสองคำถาม ไหงเจ้าไม่รู้ล่ะ ข้าน่ะเป็นคนที่มีหลักเกณฑ์ เจ้าถามคำถามไม่ครบข้าจะไม่ตอบเจ้าหรอก”แม่งเอ๊ยยังมีหลักเกณฑ์?เหรียญเงินหนึ่งตำลึงถูกเขากุมไว้ที่มือกุมแน่นเชียว กลัวว่านางถามคำถามไม่ครบ
