่งที่ถูกละทิ้งมาเป็นเวลานานข้างในมีแสงเทียนสว่างไสว ลมเย็นๆพัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างที่เก่าผุพัง ทำให้เทียนดับไปหนึ่งเล่ม339
เสียงแก่หง่อมเอือมๆดังขึ้น“นังเด็กบ้า เจ้าบอกว่าห้องนี้คือห้องเกรดพรีเมี่ยมของโรงแรมนี้หรือ?”ที่นี่นอกจากมีเสียงลมพัด“วี๊ดๆ” และเสียงของเขาสองคนแล้ว อย่าว่าแต่เสียงตีระฆังบอกยามเลย แม้แต่เสียงอื่นๆก็ไม่มีเลยนังเด็กบ้าไม่ใช่ว่าตระหนี่ขี้เหนียวจนพาเขามานอนในป่าในเขาหรอกนะ?“แน่นอนสิ โรงแรมที่นี่ถึงแม้จะไกลไปหน่อย อาจจะเทียบไม่ได้กับโรงแรมหรูหราติดอันดับ แต่ว่าคนสามารถอยู่ได้ เจ้าก็ถูไถอยู่ไปก่อน ”บ้านที่ถูกทิ้งร้างนี้ เป็นสถานที่เดียวกันกับที่แอบสะกดรอยตามพ่อบ้านในจวนคนก่อนกับพวกถิงเมี่ยนแลกเปลี่ยนข้อเสนอกันอาจจะดูโกโรโกโสไปหน่อย แต่ว่าพอบังลมบังฝนได้อยู่นางก็ไม่มีทางเลือกเหมือนกัน ในมือมีเงินอยู่ไม่มากแล้ว นางกะว่าพรุ่งนี้จะเข้าไปที่ร้านประมูลเสินตู เพื่อขายพวกยา จากนั้นซื้อบ้านสักหลังเพื่อตั้งหลัก“ดีดีดี ข้าน่ะถูไถได้อยู่แล้ว เจ้าก็นอนเช้าหน่อยนะ นังเด็กบ้า”ชายชราผมขาวลองจับดูตรงตาที่ใส่ยาและผ้าพันแผลไว้ในใจถอนหายใจไปที หวังว่าพรุ่งนี้เขาจะมองเห็นได้แล้วอาจเป็นไปได้ว่าเขาทั้งสองคนต่างก็มีเรื่องในใจ อีกคนนอนที่ห้องด้านใน อีกคนนอนอยู่ห้องด้านนอก ทั้งสองหลับตาลง แต่กลับนอนไม่หลับกว่าจะทนจนถึงเช้าได้ ขณะที่กำลังสะลึมสะลือ หลานเยาเยาได้ยินเสียง “ซีๆโซๆ”340
ตามด้วยเส
