ช่วยชีวิตคนชราที่มีค่าตัวเท่ากับตั๋วเงินหนึ่งพันตำลึง หรือว่าช่วยพระรูปหนึ่งกลับบ้านกันแน่ วางไว้บนหิ้งไม่พอ ยังจะต้องให้กินให้ดื่ม ยังจะมาต่อว่านางต่างๆนาๆอีกนะ334
ช่างเถอะ ช่างเถอะ เห็นแก่ที่ว่าเป็นคนแก่ที่ไม่เพียงได้รับบาดเจ็บ ทั้งยังตาบอดด้วย ก็จะไม่ถือสาละกัน“หิวหรือยัง? ข้าจะพาเจ้าไปเลี้ยงมือใหญ่ เนื้อไก่เป็ดปลา สั่งตามใจเจ้าเลย”ได้ยินดังนั้นชายชราผมขาวตาเป็นประกายทันที จากนั้นถามด้วยความสงสัย “เข้าใจกว้างขนาดนั้นเชียว?”“แน่นอนอยู่แล้ว ไม่เชื่อ เจ้าคอยดูละกัน ” ในเมื่อนางก็หิวแล้วเหมือนกัน พาเขาไปด้วยคนก็ไม่น่ามีปัญหาอะไรตอนนี้ชายชราผมขาวยิ้มอย่างพอใจเสียทีนังเด็กบ้าที่ตระหนี่มาก ในที่สุดก็แสดงความเมตตาจิต รู้จักพาเขาไปกินของอร่อยๆ แค่นึกถึงเนื้อไก่เป็ดปลา เขาก็กลืนนํ้าไหลอย่างอดใจรอไม่ไว้แล้วหลังจากนั้นผ่านไปครึ่งชั่วยามณ ห้องอาหารของร้านอาหารแห่งหนึ่งที่นับว่าอยู่ในระดับใช้ได้ หลานเยาเยาและชายชราผมขาวนั่งเข้าหากัน ระหว่างพวกเขามีโต๊ะวางอยู่หนึ่งตัว บนโต๊ะมีเนื้อไก่เป็ดปลาวางจนครบแต่ทว่าภาพที่ออกมากลับเป็นสองแบบหนึ่งคนกินอย่างเอร็ดอร่อย ดีใจแบบสุด
335
