เช่นนั้นยายเมิ่งยิงจวนสะดุ้งตกใจ หลานเยาเยาไม่เคยอยู่ในสายตานางเลย ในสายตานางหลานเยาเยาเป็นเพียงเด็กน้อยที่พอมีความฉลาดอยู่บ้าง รู้วิชาแพทย์และวิชายาพิษก็เท่านั้นกระนั้นแล้วอย่างไร?นางไม่มีวิชาวิทยุทธและไม่มีกำลังภายใน คิดจะใช้วิทยายุทธของนางฆ่านางอย่างนั้นหรือ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเพียงแค่กระดิกนิ้วหรอกแต่ตอนนี้กลับไม่เหมือนเดิมแล้ว ในตัวนางซ่อนพลังบางอย่างที่ร้ายแรงไว้แค่พริบตาเดียวก็สามารถทำให้คนกลายเป็นเศษเสี้ยวได้และสิ่งของที่ว่านั้นนางกลับไม่เคยพบเห็นมาก่อนฉะนั้นลึกๆแล้วนางจึงรู้สึกเป็นกังวล น่าเสียดายที่เวลานี้ช้าไปตอนนี้ หลานเยาเยากระตุกมุมปากเล็กน้อย สายตาคมกริบอย่างเทียบไม่ได้ริมฝีปากสีแดงขยับเบาๆ“มองที่ใต้เท้า” หลานเยาเยาเตือนเพราะหวังดีก่อนที่ความตายจะมาเยือนพวกเขา นางเตือนเพราะหวังดี เพื่อให้พวกเขาเตรียมใจก่อนตาย ก็นับว่าเป็นการทำดีอย่างหนึ่งแหละจากที่นางได้พูดเตือน ยายเมิ่งยิงจวนและพวกนักฆ่ารีบมองไปที่เท้าตัวเอง“ติง…”326
ทันใดนั้น เสียงแหลมแสบแก้วหูก็ดังขึ้น พวกเขาทนไม่ได้จึงรีบปิดหู และเบื้องหน้าเต็มไปด้วยความขาวโพลนมองยังไงก็มองไม่เห็นหลานเยาเยาเห็นพวกเขาได้ถูกแรงระเบิดมือระเบิดใส่ และสูญเสียกำลังต่อสู้มากพอสมควร จึงได้หยิบมีดต่อสู้ที่เก็บไว้ในระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บออกมานี่คือมีดสั้นที่ทำขึ้นเฉพาะกองกำลังพิเศษของพวกเขาไม่เพียงแต่คมกริบไร้ที่ติ ทั้งยังมีประโยชน์การใ
