ตกใจกลัว มองเห็นคนมากมายถูกระเบิดจนเลือดเนื้อฉีกขาดปะปนกัน แข้งขาไม่สมบูรณ์ ถูกผู้คนขนานนามว่าภูตผีแห่งนรกพวกเขาแต่ละคนตกใจกลัวจนหน้าซีดยายเมิ่งยิงจวนที่เพิ่งเคยเจอสถานการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรก ถึงแม้จะรู้สึกวุ่นวายสับสนจนทำอะไรไม่ถูก แต่ก็รีบทำใจสงบนิ่งอย่างรวดเร็วน่ากลัวที่สุดสิ่งที่หลานเยาเยาโยนเมื่อครู่มันคืออะไรกันแน่?สิ่งของที่เล็กปานนั้นกลับมีพลังมหาศาลเช่นนี้นางเป็นเพียงคุณหนูหกแห่งจวนแม่ทัพจริงหรือ?324
พอนึกถึงหลานเยาเยา ยายเมิ่งยิงจวนรีบมองหาตัวนางทันที กลับพบว่าหลานเยาเยาหายตัวไปตั้งนานแล้ว ยายเมิ่งยิงจวนห้ามไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่นน่าเกลียดที่สุดจะต้องฆ่าหลานเยาเยาให้ได้แต่ทว่า ผ่านไปชั่วครู่เสียงที่น่าฟังและซุกซนดังขึ้น “พักผ่อนเสร็จกันหรือยัง? หากเสร็จแล้วก็ถึงเวลาไปดื่มเหล้าฉลองกับยมราชของพวกเจ้าได้แล้ว”เดิมที่คิดว่าหลานเยาเยาได้หนีไปแล้ว กลับปรากฏตัวต่อหน้าพวกนักฆ่าอย่างกะทันหันดวงตาของยายเมิ่งยิงจวนแสดงจิตอาฆาตออกมาทันทีในเมื่อไม่ไป หลังจับตัวนางได้ จะฉีกร่างนางออกเป็นชิ้นๆเลยและหลานเยาเยาคนนี้ นางจะฆ่ากับมือเอง ทั้งยังจะถลกหนังนางออกมาเก็บไว้เป็นที่ระลึกเฮย เฮย เฮย……“เจ้าเป็นใครกันแน่” เสียงแหบแห้งของยายเมิ่งยิงจวนถามอย่างโกรธแค้น“คนตายไม่มีสิทธิรับรู้” ต่อให้นางกำลังจะตายก็ไม่มีสิทธินอกจากตัวเองแล้ว ผู้ใดที่อยากรู้ว่านางเป็นใครล้วนไม่มีสิทธิทั้งนั้น“อะไรนะ?”325
ได้ยิน
