ของดีๆไว้ตั้งมากมายเชียวนะแค่อาวุธในยุคปัจจุบันปรากฏ ต่อให้พวกมันไม่ตาย เกรงว่าจะทำให้พวกมันสั่นสะเทือนกลัวไปเลย“ยิงจวนมีกฎของยิงจวน เด็กน้อยอย่างเจ้า ตายไปแล้วก็ไปถามยมราชเอาเองนะ เฮย เฮย เฮย……ยายเมิ่งยิงจวนใช้ไม้เท้าหัวงูในมือชี้ไปยังข้างหน้า พวกนักฆ่าก็พุ่งตรงมาทางหลานเยาเยาอย่างรวดเร็ว“ในเมื่อเจ้าไม่พูด…” หลานเยาเยาแค่โบกมือ เข็มเงินที่ฉายแสงวิบวับสิบกว่าแท่งพุ่งตรงไปที่พวกนักฆ่า “ข้าจะไปตรวจสอบเอง”นักฆ่าหลายคนเมื่อถูกเข็มเงินแทงเข้าก็เสียชีวิตเพราะพิษทันที ยายเมิ่งยิงจวนเห็นสถานการณ์ หรี่ตาเบาๆ ตามด้วยเสียงหัวเราะ “เฮย เฮย” ที่ดังขึ้น ราวกับว่าได้เห็นอะไรสนุกๆแต่ทว่าสิ่งที่สนุกกว่านั้นยังอยู่ข้างหลัง ตอนที่พวกนักฆ่าจะพุ่งถึงตัวหลานเยาเยานั้น ในมือของหลานเยาเยาได้ปรากฏสิ่งของกลมๆดำๆ ที่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้พร้อมกับโยนตรงไปที่พวกมัน323
หนึ่งในนักฆ่าที่ไม่รู้ว่าเป็นของอะไร คิดว่าคงเป็นอาวุธลับ เขาไม่ยอมหลบไปแต่กลับยื่นมือไปรับ…หลังจากนั้น“ตูม…”เสียงดังสนั่นมาก ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน นักฆ่ามากมายถูกแรงระเบิดใส่จนปลิวกระจาย และพื้นดินเป็นรอยหลุมขนาดใหญ่ถึงแม้ยายเมิ่งยิงจวนไม่ได้ถูกแรงระเบิด แต่ทว่าเสียงระเบิดที่ดังมากนั้น ทำให้หูของนางมีเสียงดังวี้ดๆ และมีเลือดซึมออกมาทางหูทันที เสียงอะไรก็ได้ยินไม่ชัดพวกนักฆ่าที่โชคดีไม่ถูกระเบิดตาย ถูกเสียงระเบิดที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิดทำให้
