มองดูสถานการณ์แล้ว หลานเยาเยาไม่สนใจว่าจะขายหน้าหรือไม่ ลุกขึ้นแล้ววิ่งเลย วิ่งตรงไปที่รถม้าของเย่แจ๋หยิ่ง ไม่ว่ายังไงครั้งนี้ก็ต้องขึ้นรถม้าให้ได้โชคดีที่ฟ้ามีตา ก่อนที่ล้อรถยังไม่หมุน นางปีนขึ้นไปทันทีใช่หลังจากที่นางปีนขึ้นไปบนรถม้าอย่างเหนื่อยหอบ ทั้งยังเข้าไปข้างในรถม้าอย่างรวดเร็ว ถึงขนาดคนขับรถม้ายังไม่ทันรู้ตัว นางก็คลานถึงที่ข้างเท้าของเย่แจ๋หยิ่งแล้วทันใดนั้นหลังจากที่หลานเยาเยาเข้าไปแล้วอุณหภูมิภายในรถม้า หนาวขึ้นมาทันทีและมีเหตุที่ส่อให้เห็นว่าจะยิ่งอยู่ยิ่งหนาว หลานเยาเยาหดลำคอโดยไม่รู้ตัว ตามด้วยส่งยิ้มแหะๆให้เย่แจ๋หยิ่ง“ท่านอ๋อง ข้ามีเรื่องขอพบท่าน”นางมาพร้อมท่าทางจริงจัง แต่กลับมีท่าคลานที่ติดตลก ราวกับหมาน้อยที่กำลังสะบัดหางร้องขอความเมตตา ทำให้เย่แจ๋หยิ่งที่กำลังโกรธจนจะระเบิดค่อยๆเย็นสงบลงแต่เขาไม่ลังเลเลยที่จะส่งสายตานิ่งเฉยและสายตาที่ดูถูกให้กับนาง ตามด้วยคำพูดที่เย็นชา“เจ้าอยากยึดครองจวนของข้างั้นหรือ?”308
ระหว่างที่พูด ดวงตาของเย่แจ๋หยิ่งหรี่ลงเบาๆ กระตุกมุมปากยิ้มหยันบางจนไม่อาจบางได้อีกดีมากนังผู้หญิงคนนี้ คิดจะยึดครองสมบัติของเขาได้อย่างไรกัน?“ไม่ไม่ไม่ นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด บางครั้งคนเรามักใช้คำผิดในขณะที่รีบร้อน ยึดครองอะไรกัน ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก ท่านดูสิ ข้าจะได้เป็นพราชายาและอีกหน่อยข้าก็เป็นนายหญิงแล้ว จะใช้คำว่ายึดครองได้อย่างไรกัน?เมื่อครู่ล้วนเป
