ห้พวกเขาต่างได้ยินเสียงหัวใจเต้นของกันและกันมองไปที่ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรจุติมาเกิดอยู่ใกล้แค่เอื้อม เสียงหัวใจเต้นของหลานเยาเยา “ตึก ตึก ตึก ตึก ” เต้นอย่างรวดเร็ว……หลังจากที่นางดึงสติกลับมา ก็รีบเด้งตัวออกไปทันที และกลืนสิ่งที่จะพูดก่อนหน้าลงคอไปเสียหมด“แล้วอันนี้จะอธิบายอย่างไร?” เข้าทำเสียงไฮ้ พร้อมซักถาม“อธิบาย?”จะให้อธิบายบ้าบออะไรอีก313
ตอนนี้ต่อให้กระโดดลงแม่นํ้าหวงเฮอก็ล้างความผิดไม่หมดแล้วดังนั้น จึงจำต้องพูดอย่างหมดอาลัยตายอยาก “ไม่อธิบายแล้ว เป็นอย่างที่ท่านคิดแหละ”นางกลัวมากหากนางยิ่งอยากอธิบายอีก จะเกิดเหตุสุดวิสัยอะไรอีก พวกเขาจะต้องได้จูบกันจริงๆแน่“ฮึ้ม” รู้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้เย่แจ๋หยิ่งจัดแจงเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงหน่อยๆชั่วครู่ และย้ายสายตาไปทางอื่นไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน รถม้าหยุดกะทันหัน แรงอาฆาตที่แอบซ่อนอยู่ล้อมรอบมาจากทุกทิศทุกทาง ดวงตาของหลานเยาเยาหรี่ตาลงนิดๆรีบมองไปทางเย่แจ๋หยิ่งที่ไม่รู้ว่าหลับตาลงอีกครั้งเมื่อไหร่ สังเกตเห็นลมหายใจของเขานิ่งสงบ ราวกับว่าหลับไปแล้ว แต่ทว่าปลายนิ้วที่เรียวยาวของเขากลับกระดิกอย่างมีจังหวะ ไร้ความกังวลใดๆ“เจ้านาย เป็นพวกนักฆ่าจากยิงจวน” คนขับรถม้าจับบังเหียนแน่น พูดพร้อมขมวดคิ้ว“ฆ่ามัน”คำพูดเย็นยะเยือกหนึ่งคำ ออกจากริมฝีปากบางเฉียบของเย่แจ๋หยิ่ง นํ้าเสียงเงียบสงบที่สุด ราวกับว่าเป็นเรื่องปกติทั่วไป…
314