เขามิอาจห้ามได้ที่จะหลับตาแกล้งหลับ ไม่อยากมองหน้าหลานเยาเยาอีกครั้ง ยิ่งไม่อยากได้ยินนางพูดอีกแม้แต่คำเดียวหลานเยาเยาจนปัญญาเสียจริงนางไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะตอนนี้เย่แจ๋หยิ่งแสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากสนใจนาง มันทำให้นางยิ่งร้อนใจทีนี้จะทำอย่างไรดีหลานเยาเยาใช้ปลายนิ้วมือลูบต้นขาไปมาหลายครั้ง ในหัวก็คิดหาวิธีอย่างรวดเร็ว ผ่านไปครู่ใหญ่ สายตานางฉายแววประกายขึ้นมาอีกครั้งแหะๆเพียงแค่นางพูดปฏิเสธว่าไม่แต่งงานกับเขาแล้ว ให้เขาเอาของหมั้นกลับคืนไป ก็สามารถพิสูจน์เรื่องทั้งหมดได้แล้วใช่ไหมล่ะ?ยิ่งไปกว่านั้นถึงแม้ชื่อเสียงและเงินทองเป็นสิ่งที่เย้ายวนใจคน แต่นางก็ไม่อาจทำเพื่อเห็นแก่ของเหล่านี้แล้วตบแต่งกับตระกูลผู้ดีว่าไหม? นางเป็นคนที่มีหลักเกณฑ์ของตัวเองนะหลานเยาเยารู้สึกว่าความคิดนี้ใช้ได้312
หลังจากนางพยักหน้าให้กับตนเอง และเปิดปากพูด “อ๋องเย่ พูดตามความจริงนะ ข้า……”พอดีกับตอนนี้ล้อรถม้าข้างหนึ่งเหยียบโดนก้อนหินบนพื้นหนึ่งก้อน รถม้าโยกเอียงทันทีหลานเยาเยาโน้มตัวไปที่เย่แจ๋หยิ่งอีกครั้ง…ครั้งนี้ไม่เอนเอียงไปทางใดทางหนึ่งทั้งตัวโน้มทับไปที่ร่างกายของเขา มากไปกว่านั้นคือ ปลายจมูกของทั้งสองชนเข้าหากันเบาๆจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจ ริมฝีปากแดงของนางกับริมฝีปากบางของเขาห่างกันแค่เพียงหนึ่งนิ้วดวงตาสองคู่ ที่ประสานกัน ทำให้ทั้งสองตกตะลึงมากพวกเขาเกือบจูบกันแล้ว บรรยากาศที่คลุมเครือโอบล้อมพวกเขาไว้ ทำใ
