ก็ดี เจ้าต้องรีบทำตัวให้คุ้นชิน!”289
หือ?นี่หมายความว่าอย่างไรอีก?ในที่สุดหลานเยาเยาก็รู้สึกได้ถึงความไม่ถูกต้องบางอย่าง หรือว่าที่วันนี้เย่แจ๋หยิ่งมาที่นี่จะไม่ได้มาจัดการกับเธองั้นหรือ?พอนึกถึงตรงนี้ ในใจก็สงบลงมาได้เล็กน้อย แต่ก็ยังคงไม่ทิ้งความระมัดระวังลง จากนั้นนางจึงดื่มนํ้าลงไปเพื่อทำให้ตัวเองสงบลง ก่อนจะเริ่มเอ่ยถามหยั่งเชิงด้วยความสงสัย“นี่หมายความว่าอย่างไรกัน?”เธอเอ่ยพูดเสียงเบาราวกับเมฆลอย แต่กลับยกนํ้าขึ้นดื่มอีกครั้ง“ข้าจะแต่งงานกับเจ้า!”นํ้าเสียงเย็นกระด้างดังขึ้นอย่างไร้เยื่อใย“พรูด….”ข้อมูลที่ได้รับนั้นช่างน่าสยองเกินไป หลานเยาเยาเบิ่งตากว้างทันใด นํ้าชาในปากของนางไหลลงมาจากปากอย่างไม่หยุด ซํ้าที่แน่ยิ่งกว่าคือมันแทบจะหยดลงไปบนหน้าของเย่แจ๋หยิ่งอยู่รอมร่อทันใดนั้นอากาศภายในห้องก็คล้ายกับจู่ๆก็จับตัวกันขึ้นมา อุณหภูมิลดลงจบหนาวเหน็บ แม้กระทั่งเสียงของไม้โบยและเสียงร้องโอดโอยพึมพำก็หยุดลงเช่นกัน290
คนทั้งหมดที่ถูกตีจนเหงื่อตกไปทั่วศีรษะ ถึงแม้จะกำลังตกอยู่ท่ากลางความเจ็บปวด แต่เมื่อได้ยินคำพูดที่อ๋องเย่เอ่ยกับหลานเยาเยา พวกเขาก็ยังคงแทบไม่เชื่อคำพูดในหู!ท่านอ๋องเย่กล่าวว่าจะแต่งงานกับหลานเยาเยา?นี่ นี่ นี่ …นี่จะเป็นไปได้อย่างไรกัน?
291
