ข้าที่ทั้งลึกและมืดดู ในใจของหลานเยาเยาก็ไม่ได้ตื่นเต้นอีกต่อไป แต่มันกลับถูกแทนที่ด้วยความเย็นเยือกเมื่อครู่นางที่เห็นคราบเลือดบนตัวหลานเฉินมู๋ นางก็รู้แล้วว่าไม่มีสมบัติอยู่ แต่มันกลับมีคนถูกหลานเฉินมู๋ขังเอาไว้ที่นี่อีกด้วย ทั้งยังถูกกักเอาไว้เป็นมาเวลาหลายปีอีกด้วยมิฉะนั้นคงจะไม่มีตำนานที่น่ากลัวเช่นนั้นหลุดออกมา…นางค่อนข้างแน่ใจว่า ผู้ที่ถูกควบคุมตัวไว้ข้างในนั้นจะต้องสำคัญมากสำหรับหลานเฉินมู๋ และมันอาจเกี่ยวข้องกับชีวิตของเขา!เท้าที่ยกขึ้นของหลานเยาเยา ลังเลที่จะเดินเข้าไป จนในที่สุดก็ถอนหายใจออกมานางพ่ายแพ้ให้กับความอยากรู้อยากเห็นภายในใจของตนเอง!–237
หลังจากเข้าประตูไป เสียงดังก้องก็ดังขึ้นอีกครั้ง จากนั้นทางเข้าก็ปิดลงโดยอัตโนมัติ ในที่สุดหลานเยาเยาก็ตกอยู่ภายใต้ความมืดมิด ที่นี่ทั้งเย็นและชื้น กลิ่นของโคลนอันคละคลุ้งตีเข้ามาในจมูกของนางอย่างรุนแรงหลังจากนั้นเพียงแค่สามวินาที“ฟิ้ว……”ตะเกียงนํ้ามันสองดวงตรงกำแพงหินด้านหน้าส่องสว่างขึ้น จากนั้นจึงตามด้วยตะเกียงนํ้ามันบนกำแพงหินดวงอื่นๆที่ค่อยๆส่องสว่างขึ้นมา หลังจากผ่านเส้นทางคดเคี้ยวมาหลายสิบเมตร ตะเกียงนํ้ามันก็ขยายออกไปจนถึงจุดสิ้นสุดตะเกียงนํ้ามันเดิมทีก็ไม่ได้สว่างมากนักอยู่แล้ว ถึงแม้ว่าตอนนี้จะมีตะเกียงนํ้ามันจำนวนมาก แต่ทางเดินก็ยังคงมืดสลัวอยู่เช่นเดิม อีกทั้งทำให้คนรู้สึกอึดอัดเศร้าหมองอีกด้วยหลานเยาเยาเดินมาจนกระท
