้ค่าเพิ่มอีกสักนิด ข้ารับรองว่าข้าจะรักษาท่านให้หายได้แน่นอน”“แม่นางน้อย ผู้เฒ่าอย่างข้าถูกขังมาอยู่นานหลายปี สิ้นเนื้อประดาตัวไปตั้งนานแล้ว”ดวงตาของชายผมขาวหรี่ลงเล็กน้อยและจ้องมองดูหลานเยาเยา ในใจเต็มไปด้วยข้อสงสัยแม่นางน้อยที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้อายุไม่เกิน 16 ปี ท่าทางไม่ได้เพียบพร้อมอะไรแต่กลับเป็นทั้งเรื่องยาพิษและการรักษาแต่ว่า เขาในตอนนี้ดูเหมือนคนรวยงั้นหรือ?“ข้ารู้ว่าท่านไม่มีเงินติดตัว” ถูกขังไว้นานหลายปีเช่นนี้ สิ่งของทุกอย่างบนร่างของเขาคงถูกค้นไปหมดแล้วแต่ว่า!บนตัวไม่มี ไม่ได้แปลว่าที่บ้านจะไม่มีนี่?242
“บ้านของท่านก็ต้องมีอยู่บ้างแหละหน่า?”“ถูกยึดไปตั้งแต่สิบปีที่แล้ว!”เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสิบปีก่อน ดวงตาของชายชราผมขาวก็ปรากฏประกายความเศร้าโศกและโกรธเกรี้ยวขึ้นมาวาบหนึ่งเอ่อ ……เห็นทีจะถูกริบไปหมดแล้วจริงๆนางยังคงไม่ละความพยายาม หลังจากคิดไปมาแล้วจึงเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง“แล้วมีพวกเงินที่แอบฝังเอาไว้ลับๆบ้างไหม?”เมื่อเห็นเขาส่ายศีรษะ หลานเยาเยาก็รู้สึกผิดหวังอย่างสมบูรณ์“เฮ้อ เอาตะกร้าไม้ไผ่มาตักนํ้าอีกแล้ว! สูญเปล่า”พูดไป นางก็หยิบยาละลายเหล็กขึ้นมาและเทมันลงไปที่ห่วงโซ่เหล็กที่ผูกติดกับชายชราผมขาวเอาไว้..
243
