“เกาะที่สาม?”จางอวิ๋นเลิกคิ้วสูง นัยน์ตาทอประกายครุ่นคิดเกาะเชียนไห่มีเกาะหลักทั้งหมดสิบสองเกาะ และ ‘เกาะที่สาม’ ก็เป็นหนึ่งในฐานที่มั่นสำคัญเหล่านั้นดูท่าก่อนหน้านี้ ‘ฟางสิง’ จะไม่ได้โกหกเขา ข้อมูลที่ว่าเผ่าเงือกถูกพาตัวเข้าไปในเขตเกาะหลักของเกาะเชียนไห่นั้นเป็นความจริงเขาหันกลับมามองผู้อาวุโสสองเกาะเชียนไห่ที่นอนหายใจรวยรินอยู่แทบเท้า แล้วเอ่ยถามต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ:“คำถามข้อที่สอง… พวกเจ้าจับเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลเหล่านี้ไปทำไม?”“หึ! พวกมันหน้าตาดี ผิวพรรณงดงาม… พวกเราก็แค่จับไปเป็นทาสบำเรอกามของเหล่าศิษย์ในสำนัก!”ผู้อาวุโสสองเกาะเชียนไห่รีบตอบสวนกลับมาทันควันหวังจะเบี่ยงเบนประเด็น“เหรอ...”จางอวิ๋นแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ แววตาอำมหิตวูบหนึ่งฉึก!มีดสั้นเล่มที่สองในมือปักลงไปอย่างแม่นยำและรวดเร็วที่ท้องน้อยด้านขวา ตำแหน่งสมมาตรกับแผลแรกพอดิบพอดี!“อ๊ากกกก!!”ผู้อาวุโสสองเกาะเชียนไห่กรีดร้องโหยหวน ร่างกายบิดเกร็งด้วยความเจ็บปวด ตวาดลั่นด้วยความโกรธแค้น: “ข้าก็บอกไปแล้วไง! เจ้า… เจ้ามันปีศาจ! อ๊าก!!”ยังพูดไม่ทันจบ จางอวิ๋นก็เสกมีดสั้นเล่มที่สามออกมาถือไว้ ปลายมีดจ่ออยู่ที่ตำแหน่งเหนือสะดือ ห่
