“มีใครอยู่ด้านในไหมเจ้าคะ?”สุรเสียงหวานใสของซูเตี๋ยดังลอดเข้ามาจากนอกประตูจางอวิ๋นหรี่ตาลงเล็กน้อย แววตาคมกริบอู๋เสี่ยวพั่งและอวี๋สุ่ยเอ๋อร์ที่นั่งบำเพ็ญเพียรอยู่เองก็ลืมตาขึ้นมาทันทีในเวลานี้จางอวิ๋นได้กางเขตอาคมเก็บเสียงระดับสูงไว้ภายในห้อง ทำให้คนข้างนอกไม่มีทางได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวใดๆ จากข้างใน แต่ทว่าคนข้างในกลับได้ยินเสียงจากภายนอกชัดเจนทุกถ้อยคำ“ท่านอาจารย์… นาง…”เมื่อมองเห็นซูเตี๋ยที่ยืนสงบนิ่งอยู่หน้าประตูผ่านหน้าจอโฮโลแกรม อวี๋สุ่ยเอ๋อร์ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจนางจำได้แม่นว่า สตรีชุดแดงผู้นี้ดูเหมือนจะเป็นยอดฝีมือลึกลับที่เคยร่วมมือกับจางอวิ๋นช่วยชีวิตนางไว้ที่เมืองหนานซางจางอวิ๋นพยักหน้าให้นางเล็กน้อยเป็นเชิงรับรู้ แต่ไม่ได้เอ่ยสิ่งใด นิ้วของเขายังคงเคาะเบาๆ ที่เข่าอย่างใช้ความคิด…ภายในโถงหน้าตำหนักเซียนเจ้าสำนักหลิงเซียนและยอดฝีมือคนอื่นๆ ที่นั่งพักฟื้นพลังอยู่ ต่างลืมตาขึ้นพร้อมกัน สายตาจับจ้องไปที่ซูเตี๋ยซึ่งกำลังขี่เต่าทะเลไปเคาะประตูห้องปริศนาด้วยความฉงนห้องหับเหล่านี้พวกเขาก็สังเกตเห็นตั้งแต่แรก แต่เพราะเกรงกลัวอำนาจของ ‘ท่านเซียน’ ที่อาจจะแฝงตัวอยู่ หรือก
