“แค่กแค่กแค่ก!”ได้ยินคำพูดของฮัวหยู่อัน หลานเยาเยาก็ตกใจจนนํ้าลายแทบสำลักออกมานางโบกมือเอ่ยทันที“ไม่ ไม่ ไม่ ใช้ตัวตอบแทนคุณวิธีนี้อย่าได้ใช้จะดีกว่า แค่ใช้วิธีหยาบกระด้างทั่วไปมาขอบคุณข้าก็พอแล้ว” นางต้องการเงินเท่านั้น อย่างอื่นไม่ต้องการ!“เจ้าดูถูกข้า?” ฮัวหยู่อันโกรธขึ้นมาเล็กน้อยในบ้านเกิดของนาง ไม่มีใครดูดีไปกว่านางอีกแล้ว จำนวนคนที่ต้องการแต่งงานกับนางนั้นต่อให้นับยังนับไม่ถ้วน นางไม่รังเกียจเขา แต่เขากลับกล้า… หึ!“ไม่นะ ไม่ใช่อย่างนั้นแน่นอน หากเจ้าฟังนํ้าเสียงของข้าให้ดีๆแล้วเจ้าจะเข้าใจ”เสียงของเธอนั้นไม่ได้ตั้งใจดัดแปลงให้เปลี่ยนไป จึงเป็นเรื่องง่ายอย่างยิ่งที่จะได้ฟังออกว่าเป็นเสียงของผู้หญิง“ไม่เป็นไร ต่อให้ท่านหน้าตาอัปลักษณ์ นํ้าเสียงน่าเกลียด ข้าก็ไม่รังเกียจท่านท่านจะกังวลเรื่องอะไรกัน?”เอ่อ! หน้าตาอัปลักษณ์?นํ้าเสียงน่าเกลียด? นี่มันสายตาแบบไหนกัน?228
หลานเยาเยา อารมณ์เสียขึ้นมาบ้างแล้ว ไม่มีอารมณ์ที่จะมาเอ่ยพูดจากับนางอีก อีกทั้งยังไม่อยากจะมานั่งอธิบายให้มากมายต่อไปอีกด้วย นางจึงเอ่ยออกมาโดยตรง“เอาเถอะ เอาเถอะ ช่วยหนึ่งชีวิต ยิ่งกว่าสร้างเจดีย์เจ็ดชั้น เจ้าก็ถือซะว่าข้ากำลังทำความดีก็แล้วกัน!”เดิมคิดว่าตนเอ่ยเช่นนี้แล้วเรื่องราวคงจะราบรื่นขึ้น แต่นึกไม่ถึงว่าฮัวหยู่อันยังคงดื้อรั้นอยู่เช่นเดิม“ไม่ได้ อย่างไรท่านก็เห็นรูปร่างหน้าตาของข้าแล้ว ท่านจะต้องแต่งงานกับข
