คนที่แต่งตัวเยี่ยงภูตผีปีศาจพวกนี้ มิน่าจะใช่คนดีอันใด แต่นึกไม่ถึงว่าจะโหดเหี้ยมได้ถึงเพียงนี้เพียงแต่ว่าชื่อของนางนั้น ไม่ได้อยู่บนรายชื่อยมราช พวกเขาจะมาสังหารนางได้อย่างไรกัน!ใจเต้น “ตึกตัก!”หลานเยาเยาราวกับว่านึกบางอย่างขึ้นมาได้ นางมองไปยังฮัวหยู่อัน น่าเสียดายที่ยามนี้ฮัวหยู่อันชี้มาที่นาง พลางกล่าวขึ้นอย่างเยือกเย็นว่า“เขาเป็นคนรักของข้าเอง เคยกล่าวไว้ว่าจะปกป้องข้าไปชั่วชีวิต และยังจะไม่มีวันทิ้งข้าไป เขาบอกอีกด้วยว่า ต่อให้ตายก็จะต้องตายไปด้วยกัน”“หึ……”หลานเยาเยาอดขำขันกับคำพูดซี้ซั้วของนางมิได้ เรื่องราวเกินจริงถึงเพียงนี้ผู้ใดจะไปเชื่อเล่า!”เมื่อเป็นเช่นนั้น นางปัดมืออย่างขอไปทีใส่ยายเมิ่งยิงจวนพลางกล่าวขึ้นว่า214
“เจ้าดูสิ นางพูดจาน่าขบขันยิ่งนัก นางสวมชุดนินจาสีดำทั้งตัว เห็นเพียงแค่ดวงตาสองข้างเท่านั้น หากมิใช่ว่าข้าคลำไปโดนหน้าอกของนางเข้า แม้แต่คนรักของนางเป็นใครข้าก็ไม่รู้จักเสียด้วยซํ้านี่ นี่ นี่ ทำไมพวกเจ้ามองข้าอย่างนั้นเล่า ข้ามิใช่คนรักของนางจริง ๆ หากพวกเจ้าไม่เชื่อ ข้าจะสังหารนางด้วยตัวข้าเองก็ได้”ยามนี้คนพวกนั้น แต่ละคนล้วนเต็มไปด้วยแรงอาฆาตต่อนาง ไม่ฟังคำอธิบายของนางโดยสิ้นเชิง“ฮ่า ๆๆ……”ยายเมิ่งยิงจวนหัวร่อแล้ว จากนั้นยายแก่ก้าวเท้าไปข้างหน้าก้าวหนึ่ง ก่อนโยนกระบี่อันแหลมคมสีดำสนิทมายังเบื้องหน้านาง “สังหารนางเสีย พิสูจน์ตัวเจ้าเอง”“ได้! สบายมาก เดิมทีข้
