าก็อยากจะสังหารนางอยู่แล้ว”กล่าวจบ นางย่อตัวลงในทันใด ปราดตาดูกระบี่สั้นสีดำสนิท พลันหรี่ตาลงในชั่วครู่กระบี่สั้นอันแหลมคมเล่มนี้ นึกไม่ถึงว่าสร้างขึ้นจากกระดูกมนุษย์ อีกทั้งยังเป็นกระบี่อาบยาพิษที่มีพิษร้ายแรงมากด้วย เมื่อนางกำลังจะยกกระบี่อาบยาพิษขึ้น ก็ได้ยินฮัวหยู่อันกล่าววาจาเหน็บแนมขึ้นว่า“เจ้าคนเขลา！”215
หลานเยาเยาฮัมในลำคอ ก่อนยกกระบี่อาบยาพิษขึ้นมา“เคร้ง….”ครู่เดียวนางก็ชักกระบี่ออกมาจากฝักแล้ว ยิ้มอย่างยินดียิ่งกับความโชคร้ายของนางพลางกล่าวว่า “โง่เขลาแล้วเป็นเช่นไร ท่านอยากลากข้าเข้าไปพัวพันด้วยเอง ท่านว่าอย่างไรเล่า อยากได้รับความสาสมใจหน่อยไหม”ขณะที่พูด นางก็เดินไปยังฮัวหยู่อันทีละก้าว มือที่ถือกระบี่อาบยาพิษวาดไปบนร่างกายของนางทุกส่วน ราวกับกำลังตัดสินใจว่าจะควรลงมือที่ใดก่อนดีแม้ว่าฮัวหยู่อันจะไม่กลัวตาย แต่ว่าก่อนที่จะตายก็ยังคงรู้สึกหวาดกลัวอยู่ดีร่างนางสั่นสะท้านเบา ๆ เดินถอยหลังไปทีละก้าว เดิมทีแววตาที่ตื่นตระหนกเล็กน้อยนั่น มองไปยังกระบี่อาบยาพิษที่อยู่ในมือหลานเยาเยา แล้วอดตะลึงมิได้เขาสัมผัสกระบี่อาบยาพิษได้โดยไม่เป็นอันใดเลยหรือ“นี่เจ้า…..”“ข้าทำไม กลัวแล้วหรือ หึ ๆๆ ถ้าเช่นนั้น ข้าก็จะทำให้เจ้าสาสมใจก็แล้วกัน”พอกล่าวจบ!มุมปากของหลานเยาเยายกขึ้น แววตาพลันเฉียบคม แทงตรงไปยังหน้าอกของฮัวหยู่อันอย่างโหดเหี้ยม ฮัวหยู่อันเมื่อเห็นว่าตนถอยจนไปอยู่เบื้องหน้าพวกมือสั
