งนางคือหลานเฉินมู๋ มิใช่พวกที่ไม่มีความเกี่ยวข้องอันใดเช่นนี้211
กล่าวจบ พอคิดจะปลีกตัวไป กลับพบเงาคนสั่นไหวอยู่รอบด้านในทันใดมิหนำซํ้ายังดูชัดเจนขึ้นทุกขณะ แต่งกายราวกับศพน่าสยดสยองที่ไม่เน่าเปื่อย ดูจากท่าทีแล้ว คาดว่าต้องการล้อมพวกนางเอาไว้!“ไปอย่างนั้นหรือ ไปที่ใดเล่า ชาของยมราชเย็นหมดแล้วนะ ฮ่า ๆๆ…..”หลังจากเสียงแหบแห้งที่ไม่น่าฟังและเขย่าขวัญนั้นดังขึ้นมาอย่างช้า ๆก็มียายเฒ่าคนหนึ่งเดินกะโผลกกะเผลกออกมาจากท่ามกลางหมอกหนา หลังของยายเฒ่าโค้งงอมาก ศีรษะก้มไปถึงบริเวณเอว ผมหงอกขาวยุ่งเหยิงสกปรกทั้งศีรษะนั้น ถูกมัดไว้อย่างลวก ๆตาสองข้างหรี่ลงจนตรงเป็นเส้นด้าย สายตาที่ส่งออกมา กลับชวนให้ขนหัวลุกในมือถือไม้เท้าหัวอสรพิษ แลดูน่าสยองขวัญเสียยิ่งกว่าเดิม!แม้เห็นได้ชัดว่าดูคล้ายกับพวกยาจก ทว่าหลานเยาเยาอดขมวดคิ้วแน่นไม่ได้ค่อย ๆ ก้าวเท้าถอยไปอย่างช้า ๆยายเฒ่าผู้นี้ วรยุทธ์สูงลํ้าเหลือประมาณ แววตาอันกระหายและดุร้ายนั้น ดูปราดเดียวก็รู้ว่ามิใช่คนดีอันใดคนที่ค่อย ๆ ก้าวเท้าถอยหลังไป มิได้มีแค่นางเพียงคนเดียวเท่านั้น!สตรีชุดดำที่ถือดาบสั้นอยู่ทางด้านข้างหวาดกลัวจนถอยหลังไปทีละก้าว ในแววตานั้นหวาดผวาอย่างยิ่ง ทั้งร่างสั่นสะท้าน…..
212
