ยหมัดหนักไปหาผู้ลอบโจมตีนาง บริเวณที่มือสัมผัสไปโดนนั้นกลับนุ่มนิ่ม ทว่าใช้แรงเยอะเกินไป คนผู้นั้นจึงถูกนางต่อยเข้าไปอยู่ท่ามกลางหมอกพิษเอ……คนชุดดำหรือ เป็นสตรีหรือเปล่านะวินาทีถัดมา!“ไปตายซะ!”สตรีนางหนึ่งตะโกนเสียงดุร้าย จากนั้นจึงพุ่งตัวออกมาจากกลางหมอกพิษอันหนาแน่น พุ่งตรงใส่ยังหน้าอกของนางหลานเยาเยารีบหลบการโจมตีที่ถึงชีวิตในทันใด210
“ช้าก่อน แม่นางเข้าใจผิดแล้ว ข้ามิรู้ว่าท่านหลบอยู่หลังต้นไม้ แล้วก็มิได้ตั้งใจคลำหน้าอกของท่านด้วย” หลานเยาเยากล่าวขึ้นอย่างจริงจังเป็นอย่างยิ่ง แต่กลับไปยั่วโทสะนางเสียยิ่งกว่าเดิม“ข้าจะฆ่าเจ้าทิ้งเสีย!”สตรีชุดดำโกรธจนนัยน์ตาของนางเป็นดุจดังเปลวไฟที่กำลังจะปะทุ เมื่อโจมตีไม่โดนก็โจมตีเข้าไปใหม่อีกหนหนึ่ง แล้วทั้งสองก็โจมตีกันพัวพันจนร่างแทบรวมกันยิ่งโจมตีหลานเยาเยาก็ยิ่งประหลาดใจ สตรีชุดดำฝีมือมิเท่าใด แต่กำลังภายในกลับมีเหลือล้น“นี่ นี่ นี่ หยุดโจมตีได้แล้ว ท่านโดนพิษอยู่นะ ทั้งยังบาดเจ็บภายในอยู่ด้วยท่านมิใช่คู่ปรับของข้าเลย ข้าน่ะโจมตีโดยไม่ออมมือให้ท่านหรอกนะ!” นางกล่าวเตือนด้วยความหวังดีทว่านางกลับพูดจาเหน็บแนมขึ้นว่า“ผู้ไม่มีแม้แต่กำลังภายในอย่างเจ้า ก็คิดจะเอาชนะข้าน่ะรึ เฮอะ!”“ให้แล้วกันไปเถิด บุรุษไม่ควรปะทะกับสตรี ข้าเองก็ยังมีธุระที่ต้องสะสาง อีกทั้งยังไม่อยากจะสังหารใครด้วย ข้าไปล่ะนะ!” มิใช่ว่าสู้ไม่ได้ แต่ไม่อยากจะสู้เพราะเป้าหมายขอ
