ภิกษุรูปนี้ว่า“วันนี้เหนื่อยนัก อยากพักผ่อนเสียหน่อย เวลาอาหารเย็นไม่ต้องมาเรียกข้านะ”“ได้เลยโยม!”หลังภิกษุเดินจากไป นางชำเลืองตามองดูองครักษ์สองนายที่เฝ้าประตูอยู่ก่อนจะปิดประตูลง จัดแต่งเตียงนอน จากนั้นเปลี่ยนไปสวมชุดบุรุษ แล้วจึงออกไปข้างนอกทางหน้าต่างบานหลังอย่างไร้สุ้มเสียง203
นางมาอยู่บนหินยักษ์ก้อนหนึ่งที่สามารถมองดูทิวทัศน์ตรงเชิงเขาเบื้องล่างได้คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ทิศที่หลานเฉินมู๋เดินไปเมื่อสักครู่นี้ เห็นได้ชัดเจนเลยว่าเป็นทางเดินลงเขา!ทว่า ด้วยทักษะวรยุทธ์เพียงนิด แม้แต่เงาของเขาก็มองไม่เห็นแล้วยิ่งไปกว่านั้น รถม้าที่จอดอยู่ที่เชิงเขาก็ยังคงอยู่ ม้าที่เหล่าองครักษ์ขี่มาก็ยังอยู่ครบดีแท้จริงแล้ว เขาไม่ได้ลงเขาไปเลย…..เพียงแต่ว่า เขาไปที่ไหนกันนะหลานเยาเยาเร่งฝีเท้าไปยังทางเดินลงเขา พอเดินไปได้ครึ่งทาง นางก็หยุดก้าวเดินในทันใด รีบเข้าไปดูดงไม้ที่อยู่ทางฝั่งขวามือ
204
