ัดฟันเสียงดัง “กรอด กรอด”ใครจะรู้ล่ะว่า……160
องครักษ์ผู้นั้นยังคงพูดอย่างหน้าตายดังเดิมว่า “นายท่านกล่าวว่า ผู้ใดที่ไม่มีกิจไม่มีสิทธิ์เข้า!”กล่าวเช่นนี้อีกแล้ว!ตั้งแต่มาถึงที่นี่จวบจนถึงยามนี้ เขาพูดประโยคเดิมวนมาสิบกว่ารอบแล้ว ไม่ขาดไม่เกินสักคำ แม้กระทั่งนํ้าเสียงก็ยังคงเดิมไม่เปลี่ยนแปลงดี!เยี่ยมมาก!“ไม่ให้ ข้า เข้าไปใช่ไหม เจ้ากล้ามาก แล้วอย่ามานึกเสียใจทีหลังล่ะ!”นางชี้หน้าเขาพลางเดินถอยหลังไปทีละก้าว จากนั้นจึงหมุนตัวเดินจากไปอย่างสง่างาม แต่แท้จริงแล้ว นางแอบเดินอ้อมไปยังประตูหลังของจวนอ๋องเย่ก่อนจะปีนข้ามกำแพงเข้าไปจวนอ๋องเย่มีการคุ้มกันอย่างแน่นหนาเสียจริง เห็นได้ชัดว่าองครักษ์เหล่านี้ลาดตระเวนตามรูปแบบเฉินฝ่า มีองครักษ์ลับซ่อนอยู่ในมุมมืด แม้ว่าจะไม่หนาแน่นนัก แต่กลับสามารถดูแลได้ทั่วทุกสารทิศชิชะ!กล่าวกันว่าเป็นแหฟ้าตาข่ายดิน ก็คงเป็นเช่นนี้กระมัง สมกับเป็นจวนอ๋องเย่เสียจริง!หลานเยาเยาลดเสียงฝีเท้าลง ย่องเบาหลบหลีกให้พ้นจากสายตาองครักษ์ลับพอได้จังหวะเหมาะก็ทุบองครักษ์ที่เดินมาเข้าห้องนํ้าตามลำพังจนสลบ161
สลับชุดกับเขา แล้วจึงเดินตามตำแหน่งการลาดตระเวนของเหล่าองครักษ์หลังจากนั้นไม่นาน!หลานเยาเยารู้สึกแปลกใจขึ้นมาในบัดดลเมื่อพบว่า พระตำหนักโอ่อ่าเบื้องหน้าราวกับว่าจะไม่มีองครักษ์คุ้มกันอยู่อย่างไรอย่างนั้น ดังนั้น เมื่อปราดตามองดูแล้วก็เกิดแผนการขึ้นในใจฉวยโอกาสตอนที่ไม่ม
