ลานเฉินมู๋ไว้ หากช่วงนี้นางมีอันเป็นไป หลานเฉินมู๋จะไม่หัวเสียได้อย่างไรต่อให้ไม่เกิดโทสะ ถึงอย่างไรพวกเขาก็ต้องผิดใจกันเป็นแน่ นิ่งซื่อเองก็ไม่หวังให้เป็นเช่นนั้นอย่างไรเสียพ่อบ้านก็ได้จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นในจวนยังมีคุณหญิงรูปงามดุจบุปผาอยู่หลายนางทีเดียว“นี่เจ้า…”นิ่งซื่อหายใจฟืดฟาดด้วยความโมโห จนนิ้วที่ชี้อยู่สั่นเทาเล็กน้อย151
ในเมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ แม้นางอยากฆ่าหลานเยาเยาถึงเพียงใด ทว่ายามนี้กลับไม่สามารถทำสิ่งใดกับนางได้ จำต้องรอให้เรื่องราวเมื่อคืนวานนี้ผ่านพ้นไปเสียก่อนจึงค่อยลงมือทว่า…..“บางครา ตายจะยังดีเสียกว่า”หากไม่ฆ่านาง ก็คงต้องทรมานนางอย่างโหดเหี้ยม ให้เหมือนตายทั้งเป็น“เอาล่ะ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ หากเจ้ามีไม้เด็ดอะไรก็เชิญจัดมาได้เลย!”นิ่งซื่อเหตุใดจึงจะไม่ลงมือยามนี้เล่าเมื่อยามที่นางเพิ่งย่างกรายเข้ามาในห้อง ก็ตระหนักได้ว่าในนี้ผู้คนพลุกพล่านเช่นนั้นไม่ว่าจะจัดหนักหรือเบาต่างก็คงเตรียมการไว้เป็นอย่างดีแล้ว!เหมือนที่คิดไว้ไม่มีผิด!พอนางพูดจบเสียงดัง “ปัง” ประตูห้องถูกปิดลง ยิ่งไปกว่านั้นยังถูกลงกลอนไว้อีกด้วย สาวใช้วัยเยาว์สองคนเข้ามายืนบังประตูไว้โดยพลันราวกับกลัวเหลือเกินว่านางจะหลบหนีไป!ยามนี้ แม่นมแปดนาง เดินออกมาจากห้องข้างในด้วยใบหน้าแสยะยิ้ม พวกนางทุกคนถือเครื่องมือทรมานที่แตกต่างกันไปในมือเข็มปัก ไม้ตะบอง แส้ และอื่น ๆ ต่างเป็นเครื่
