องครักษ์ที่วิ่งตามไปจับนางด้วยความเร็ว พังประตูเข้าไป……“โอ๊ยๆๆ……”ได้ยินเสียงร้องสองสามครั้ง แล้วเสียงข้างในก็เงียบลง หลานเฉินมู๋จ้องมองอยู่พักหนึ่ง แววตายิ่งแสดงออกถึงเจตจำนงที่ต้องการจะลงมือฆ่า จึงได้ก้าวเดินเข้าไปอย่างรวดเร็วนิ่งซือและหลานชิวหยุนรู้สึกเอะใจเล็กน้อย แต่ก็เปลี่ยนเป็นหันมายิ้มและหัวเราะให้กันและกันวันนี้จะต้องเป็นวันตายของหลานเยาๆ!“ปัง……”ประตูที่ถูกเปิดไว้ครึ่งหนึ่ง ถูกหลานเฉินมู๋ถีบจนพัง พวกที่ตามมาก็รีบตามเข้าไปทันที ไฟทำให้ทั้งห้องส่องสว่างขึ้นอย่างรวดเร็ว มีฉากสยองขวัญปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเขาในเวลานี้สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ตรงหน้า คือสัตว์มีพิษกองโตที่อยู่กลางห้อง พวกมันกองรวมกันเหมือนกับเนินเล็กๆ กำลังเลื้อยไปเลื้อยมาอย่างคึกคัก แล้วก็ตรงเข้าไปกัดหลายคนอย่างรวดเร็วในนั้น!135
มีหนึ่งคนที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยสัตว์มีพิษเกาะอยู่ เหลือเพียงใบหน้าที่โผล่ออกมาทั่วทั้งหน้าถูกกัดจนเป็นแผลเลือดออก ดวงตาเบิกโพลงด้วยความกลัว ทันใดนั้นปากที่ปิดอยู่ก็อ้าออก และมีงูเลื้อยออกมาจากข้างใน……ภายในกองของสัตว์มีพิษ ก็มีทั้งมือและเท้าโผล่ออกมา ดูจากเครื่องแต่งกายที่มือและเท้า พวกเขาก็คือเหล่าองครักษ์“โอ๊ย…….”ภายในห้องเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องคนที่เพิ่งเข้ามา ล้วนตกใจจนหน้าซีด บางคนขี้ขลาดจนทรุดลงไปกองอยู่กับพื้น บางคนก็รีบหนีออกไปข้างนอกหลานชิวหยุนตกใจจนหน้ามืด นิ่งซือเองก็ไม่เคยเห็นเรื่องที่น่
