ั้งนางเองก็ไม่ได้เข้าไปนั่งในรถม้า เดาว่าอ๋องเย่คงขี้เกียจที่จะเปิดปากไล่นางดังนั้น!คนขับรถม้าหันมามองนางอย่างพิจารณาสองสามครั้ง แล้วจึงบังคับรถม้าออกไปไม่นานก็มาถึงจวนอ๋องเย่อันสง่างาม มีกำแพงสูงล้อมรอบ ประตูเป็นสีแดงสดมีทหารยามที่ดูท่าทางเคร่งขรึม ช่างแสดงถึงเกียรติของจวนอ๋องเย่อย่างแท้จริงเมื่อตามอ๋องเย่เข้าไปในจวน หลานเยาเยาก็ถูกดึงดูดความสนใจด้วยสิ่งที่อยู่ภายใน ไม่ว่าจะเป็นศาลา ดอกไม้ใบหญ้า พืชนานาพรรณ ทุกอย่างล้วนจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบและดูสง่างามทันใดนั้นเอง!หลานเยาเยา ผู้ที่กำลังเพลิดเพลินอยู่กับการชมสิ่งต่างๆรอบตัว ก็ต้องเผชิญกับปัญหาเข้าให้แล้ว89
อ๋องเย่ที่แสนจะดูเหี่ยวเฉาผู้นั้นหายไปไหนแล้ว เหล่าองครักษ์ที่เดินไปมาก็หายไปกันหมด มีเพียงเสียงลมพัดใบไม้แห้ง และเสียงของนกที่ฟังดูโดดเดี่ยวอ้างว้างดังมาเป็นระยะ“คนล่ะ?”ไปไหนกันหมดแล้ว?เขาคงไม่ได้คิดจะฆ่าคนเพื่อปิดปากจริงๆหรอกใช่ไหม?หลายเยาเยามองไปทั่วทุกด้าน แม้แต่เงาของคนสักคนก็ไม่เห็นเมื่อเดินหาอยู่สักพักหนึ่ง ก็ไม่รู้ว่าเดินถึงตรงไหนแล้ว ทันใดนั้นจึงหยุดเดินแล้วเงี่ยหูฟัง“แคก แคก……”มีเสียงไอดังมาเป็นระยะๆจากที่ไกลๆ ดูเหมือนจะเป็นเสียงของผู้หญิง เป็นเสียงที่ฟังดูอ่อนแรง และน่าจะทรมานมากหลังจากนั้นบรรยากาศโดยรอบก็เริ่มแปลกไป
90
