ชูว์！องครักษ์คนอื่นๆ ที่รับได้สัญญาณจากจื่อเฟิง ไปยังสถานที่ที่เย่แจ๋หยิ่งอยู่โดยเร็วที่สุด“ปิดกั้นทางออกของหุบเขา ตามหาหญิงที่บาดเจ็บสาหัสมาให้ข้า”เย่แจ๋หยิ่งทอดสายตามองไปยังข้างหลุมตื้นๆ หลุมใหม่ หรี่ตาเล็กน้อย นางบ้านั่น ทุ่มสุดตัวขุดหลุมนี้ก็เพื่อฝังเขาฮึ！รอจับนางได้ ให้นางนอนลงไปนอนเอง……“ขอรับ！”ได้ยินรับสั่งจากเจ้านายตนเอง องครักษ์ทั้งหมดถึงกับงง สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้ของเจ้านายคือควรตามหาเบื้องหลังของคนที่วางพิษไม่ใช่หรือ?ทำไมไปผัวพันกับผู้หญิงคนหนึ่งได้？ไม่เคยเห็นปฏิกิริยาที่แย่ขนาดนี้ของเจ้านายมาก่อน ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนั้นได้ทำสิ่งที่ไม่น่าให้อภัยนึกถึงจุดนี้ องครักษ์แต่ละคนปฏิญาณต่อตนเอง ต้องจับผู้หญิงคนนั้นเป็นคนแรกให้ได้ จากนั้นคาดคั้นถามเธอว่าได้ทำอะไรกับเจ้านาย?หลังจากรับคำสั่ง องครักษ์แยกย้ายอย่างรวดเร็ว26
เหลือจื่อซีผู้มีความรู้ทางการแพทย์เพียงคนเดียวที่เหลืออยู่กับเย่แจ๋หยิ่ง“เจ้านาย ข้าน้อยขอตรวจดูอาการของท่านได้หรือไม่?” จื่อซีถามอย่างนอบน้อม“อืม！”จื่อซีมองดูบาดแผลที่ห่อแล้วบนร่างกายเจ้านายแวบหนึ่ง ดวงตาสว่างเล็กน้อยจากนั้นก็จับชีพจร ดวงตาเบิกกว้างขึ้นทันที“เจ้านาย พิษของท่านถูกถอนแล้ว”“หืม？” เย่แจ๋หยิ่งได้ยินตกใจเล็กน้อย สายตาเย็นชามองไปยังจื่อซี พูดด้วยเสียงเรียบ: “ไม่มีพิษตกค้างหรือ?”“ไม่มีขอรับ！”จื่อซีตื่นเต้นในใจเล็กน้อย พิษในตัวเจ้านาย รุนแรงและก็แพร่เร็ว
