มาก ด้วยความรู้ทางการแพทย์ของเขาก็มิอาจรับรองได้ว่าจะล้างพิษหมดในครั้งเดียวนอกเสียจากเจ้านายเจอหมอเทพ?“หึ น่าสนใจดี！” เย่แจ๋หยิ่งหรี่ตาเล็กน้อย ยิ้มมุมปากเย็นชาอย่างหน้าเลือดผ่านไปหนึ่งช่วงยามองครักษ์มารายงาน พวกเขาเกือบจะค้นทั่วทั้งหุบเขา ก็ไม่เจอร่องรอยของหญิงผู้นั้น เธอสามารถกางปีกและบินได้งั้นหรือ?“แม้ว่าจะพลิกแผ่นดินก็ต้องตามหานางให้เจอ!” เย่แจ๋หยิ่งพูดอย่างเย็นชา27
บนโลกนี้ไม่มีใครที่เขาหาไม่เจอ โดยเฉพาะมนุษย์ที่เหมือนตายทั้งเป็นอย่างนางบ้านั่นเย่แจ๋หยิ่งกำมัดแน่น กวาดสายตาไปยังหลุมตื้นข้างๆ ที่เพิ่งขุดเสร็จใหม่นั้น……——ยามใกล้พลบคํ่า ดวงอาทิตย์ตกดินจวนแม่ทัพมีสิงโตหินขนาดใหญ่สองตัวยืนอยู่ทั้งสองข้างที่หน้าประตู สง่าและน่าเกรงขาม ดูเหมือนว่าจะแสดงให้เห็นถึงอำนาจของจวนนี้ผู้หญิงผอมอ่อนแอคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตูโดยไม่พูดอะไร บาดแผลที่ปิดมัดในร่างของเธอเต็มไปด้วยเลือดหลายเยาเยาที่ใบหน้าซีดเซียวดูแผลตนเองซํ้าแล้วซํ้าเล่า ดวงตาหรี่เล็กน้อยในที่สุดก็กลับถึงที่แห่งอันตรายแล้ว……เพื่อหลีกเลี่ยงการไล่ล่าของลูกน้องชายคนนั้น เธอปีนขึ้นหน้าผาด้วยเถาวัลย์จากข้างล่าง“ปังๆๆๆ ……”หลานเยาเยาเดินไปยังหน้าประตู ยื่นมือจับที่ห่วงประตูแล้วเคาะประตู เคาะต่อเนื่องไม่หยุดในไม่ช้าก็ได้ยินเสียงฝีเท้า28
จากนั้นก็มีเสียงเปิดประตู “แอ๊ด” ดังขึ้น และตามด้วยเสียงอันไม่พอใจของชายวัยกลางคน：“มาแล้วมาแล้ว ใครกัน？ไ
