หญิงสอง แต่ตัวหรูหราใบหน้าของพวกเขาแต่ละคนเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่สดใสหลังจากเห็นเธอ รอยยิ้มของสี่คนนั้นก็หายไปทันที ลักษณะท่าทางเปลี่ยนไป！“ขอทานนี่มาจากไหน？” กล้ารุกลํ้าเข้ามาในจวนแม่ทัพ พ่อบ้านยังไม่ขับไล่ออกไปอีก？นํ้าเสียงอ่อนโยนที่เต็มด้วยความขยะแขยงเป็นที่สุดที่พูดคือหลานชิวหยุนคุณหนูสี่แห่งจวนแม่ทัพ ใบหน้าเธอเนียนสวยงามผิวพรรณเรียบเนียน สวมชุดสีชมพูอ่อนทั้งตัว ไม่ได้ตกแต่งมากเป็นเศษ แต่ก็สวยสง่าโดดเด่นเธออยู่ข้างๆ ชายรูปงานคนหนึ่ง และมือที่นุ่มนิ่มจับแขนของเขาเบา ๆ30
ชายผู้นั้นก็คือองค์ชายรัชทายาท！ใบหน้าของเขาชัดเจนเหมือนรูปแกะสลัก ใบหน้าเข้มขรึมที่งดงามผิดปกติรูปร่างสูงเพรียว เป็นที่รู้จักในชายรูปงามที่สุดแห่งจักรวรรดิเขาเห็นสภาพของหลานเยาเยาในเวลานี้ ความรังเกียจและเย้ยหยันในสายตามากยิ่งขึ้นไปอีก！หลานชิวหยุนมองแวบแรกก็ดูออกว่าคนที่อยู่หน้าประตูคือใคร หลานเยาเยาคนนั้นที่เป็นแค่ลูกเมียน้อย สถานะไม่สูงส่งเท่าเธอ มีชีวิตอยู่รันทดยิ่งกว่าสุนัขแต่ก็สามารถเป็นคู่หมั้นกับองค์ชายราชทายาทตั้งแต่เด็กนาง……มีสิทธิ์อะไร?โดดลงผาแต่ไม่ตาย……เกลียดนัก！“คุณหนูสี่ขอรับ นางคือ……”พ่อบ้านยังตอบไม่เสร็จ ก็ถูกหลานชิวหยุนชำเรืองมองแรก เสียงเงียบทันทีคุณหญิงแม่ทัพข้างๆ หรี่ตาลงเล็กน้อย ประกายแห่งความชั่วร้ายแวบเข้ามาในดวงตา ท่าทางเปลี่ยนไปทันที นํ้าตาประกายในดวงตา พูดอย่างไม่น่าเชื่อว่า:“เยาเยา นั่นเจ้าใ
